Gleniz da Menace
Last month ko pa gustong magsulat ng dedicated post sa pag-take ko ng French classes. Super excited ko talaga nung first few days. Ngayon, nawala yung excitement. Ang pumalit na emotions ay challenged at determined. Kasi kahapon parang napahiya ako sa sarili ko after nung class namin. Hirap na hirap pa rin akong mag-construct ng sentences. Yung alam ko yung words, yung vocab, pero super challenging sakin na i-piece sila together.
Meron akong cubital tunnel syndrome. Joke hindi ko alam. Nag-self diagnose lang ako pero signs point to:
Update: Meron pala talaga as per my PT
Bakit kaya hindi pa ko inaantok. Ang aga kong nagising, hindi ako nag-nap, tapos 3AM na ngayon pero buhay pa yung diwa ko. Mga 5-10% pa lang yung antok ko.
Siguro dahil masyado akong nadadala sa mga ganaps sa Stranger Things. Ang galing pa din ng Duffer brothers. Super engrossed at interested pa rin ako sa mga nangyayari sa kanila both major and supporting characters. Kelangan ko pang mag-warm up dun sa bagong monster nung una pero ngayon nakasakay na ko. I am here for the ride. Roller coaster talaga yung emotions kahit episode 4 pa lang kami.
April 16-20
Swimming day again. Days pala kasi overnight kami this time. Commercial muna sa Papa na paglabas ko ng kwarto nasa dining table nagvi-videoke mag-isa hehe.
Sa Agdangan naman kami nag-swimming. As usual, ang sasarap nanaman ng pagkain. At as usual, wala uli akong planong mag-swimming dahil tinatamad akong magbanlaw pagkatapos. Too much effort sakin ang maligo ng 2x a day kaya din siguro ako tinatamad.
So dun sa pinuntahan naming resort, merong mga floating cottages. Ganito yung itsura:
Umuulan. Gumaganda talaga ang mood ko pag umuulan. Yun ay kung umuulan at hindi ko kailangang lumabas. Gusto ko lang syang pagmasdan through the windows.
April 11-15
Excited akong magswimming kahit hindi naman ako magsi-swimming. Wala lang. Gusto ko lang tumambay by the beach/pool tapos kakain ng masarap pag nagutom na. Gusto ko lang yung summer vibes kasi sa Winnipeg snow pa rin ng snow that time.
Nakasalang na ang maduduming pinagkainan sa dishwasher at ang maduduming damit sa washing machine. Kumain na rin ako. Kaya ngayon.. Hello!
April 7-10
Unang araw, ang ganda ng gising ko. Sarap ng ulam eh.
Ilang araw na kong atat na atat magkwento dito. Ang dami kasing masasayang nangyari nung uwi ko ng Pinas. Lagi kong pinagpapabukas kasi alam kong matatagalan ako sa pagkikwento pero pakiramdam ko kailangan ko nang magsimula bago pa lumipas.
Unang una, ramdam ko na may nagbago. At sobrang wini-wish ko na sana permanente yung pagbabago na nangyari sakin. Or pwedeng nasa high pa ako ng bakasyon ko?
Yung mga inaalala ko sa paguwi ko, hindi lahat nangyari. Kung alin pa yung akala kong hindi magkaka-problema, dun pa nagkaron ng disaster. Kasama siguro ‘to sa top 3 worst na nangyari sa buhay ko.
Gleniz da Menace