Gleniz da MenaceI have this cozy, nostalgic lens the past few days. Lahat ng tinitingnan, pinapanood, at pinapakinggan ko, kahit they are all new to me, it feels nostalgic. Hindi ko maexplain but it feels like I’m living in the early 2000s. Basta yun yung aura. I find it so comforting. Ang weird but I hope may nakakagets sakin. Also, I don’t want it to go away huhu..
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Since konti ang pera, ang tanging plano namin for our 10th wedding anniversary ay mag-hike. Pero hindi lang basta hike, yung hike na medyo challenging for us. So pinili namin mag-hike papuntang Ink Pots kasi around 12km hike sya back and forth. Siguro prior to this, 6km na yung longest namin. Kaya medyo exciting at may very light kaba kasi hindi ko alam kung kakayanin ko. Sabi ng utak ko, kaya ko. Sana mag-agree yung katawan ko.
“Anong oras tayo aalis sa Wednesday?”
“6AM”
Nag-alarm ako ng 4:30AM para makapag-prepare. Plus magpapakain pa ko ng mga pusa bago kami umalis. Napansin kong may time pa ko para mag-stretching, so nag-yoga ako for 10 minutes para ma-warm up yung katawan ko. Pansin ko si Kenneth, hindi pa rin naliligo. Kumakain na ko ng breakfast at after kong matapos, ready na kong umalis. Galing si Kenneth sa garahe at tinanong nya ko kung nabasa ko raw yung chat nya. Sabi ko hindi. Kaya pala sya matagal sa garahe ay dahil napako yung gulong namin! Malambot na daw yung kanang gulong sa unahan. Ita-try daw nyang ayusin. Ang wrong timing naman huhu.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
I tried another new thing! Last time diba camping, kahapon naman pilates. Matagal na kong curious dito kasi nung una ko syang nakita, parang ang weird at ang complicated. Nakaka-intimidate. Pero after nung free intro class namin kahapon ni Kat (kapatid ni Kenneth), ang fun pala nya. Knowing na nagpi-pilates talaga si Kat, ito na yung chance ko na ma-try kasi gusto nya rin ituloy yung pilates classes nya habang nagbabakasyon dito. Gusto ko kasi may kasama muna ako sa first class ko. Tapos pag nagustuhan ko, kaya ko nang mag-solo.
Sobrang basic pa lang nung mga pinagawa samin kahapon kaya nasundan ko naman yung instructions. Tumitingin din ako dun sa iba para i-check kung tama ba yung ginagawa ko. Ang ayoko lang, ang bilis masyadong magsalita nung instructor. Tapos parang di naman sya nagpe-pay attention samin. Siguro dahil libre lang. Nevertheless, we’ll book our first paid class next week at dun ako magde-decide kung magtutuloy-tuloy ako.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
May mga certain moments na paggising mo, meron agad certain vibe yung araw. May mga days na flat, minsan warm, minsan masarap, minsan nostalgic. Yung ngayon, parang ngayon ko na lang ulit ‘to na-experience. Hindi ko masyadong ma-describe in one word, pero para akong college student na nagsusulat sa luma naming computer na lagi naming pinag-aagawan ng kuya ko. Nandito ako ngayon sa bahay namin ng asawa ko sa Canada, pero para akong nasa bahay namin sa Pagbilao. I’m trying to hold on to this atmosphere kasi ang calming sa pakiramdam. Tulog pa ang mga tao dito at ako lang ang gising. It’s just me and my floating mind and it’s 6:40AM. Pag may nagising, masisira na ‘tong fantasy ko.
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Meron kaming group chat na ang naging pangalan ay ‘Mga Ka-Pitness’. Apat lang kami sa GC na yon (Ako, Kenneth, Nick, at Benson) and since three out of the four ay trying to be healthy and fit, yun na yung naging main topic nung group chat. Ang ironic lang kasi kung sino pa yung doktor (si Benson), sya yung hindi nakikisali sa fitness talks namin. Sya yung hindi healthy ang lifestyle. Kaya niloloko sya ni Kenneth na hypocrite haha. Pero hindi tumatalab yung panloloko kasi wala syang pake sa mga pinaguusapan namin. Pero kahit wala syang ma-ambag, lurker sya nung gc kasi minsan mag-eemoji react sya. I’m hoping that one day, our enthusiasm will rub off on him.
Noong isang araw, tumatawag si Nick at na-confuse ako kasi nung sinagot ko, naka-smirk lang sya tapos hindi nagsasalita. Then ni-flip nya yung camera nya at pinakita nyang nag-lalakad sya sa walking pad. Na-surprise at natuwa ako kasi nabudol ko pala sya haha. Tagal ko na kasi syang kino-convince na bumili rin ng walking pad. Ang dami nyang reasons na wala raw syang pambili (ASA). So na-surprise ako kasi finally, bumili na rin sya.
Sumeseryoso na talaga kami sa fitness namin at nakakatawa kasi nga, hindi naman kami ganito dati. Sabi ni Nick, “Ang galing natin ano? Healthy na talaga tayo. Feeling ko aabot tayo ng 100 y/o.” Tapos pinaalala ko sa kanya yung podcast episode namin years ago na sinabi kong gusto kong umabot ng hanggang 100 y/o, tapos pinagtawanan nya lang ako. Anyway, since meron na ring walking pad si Nick, ang recent topic ng gc namin ay daily steps. Goal daw nila na maka-10k steps a day. Sabi ko ako 7-8k steps goods na.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
Daming ganaps nung June, kaya hindi rin ako masyadong nakapagsulat. Ang buwan ng June ay bagamat hindi na kalamigan, sobrang maulan naman. Ilang beses kaming inulan at binagyo habang nag-eenjoy sa labas. Buti ngayon kumakalma na. Ang reklamo naman namin ngayon, sobrang init na! Nag-grocery kami kahapon at first time kong maramdaman ulit yung pagpasok mo ng sasakyan tapos ramdam na ramdam mo yung init kaya atat na ata ka nang gumana yung aircon.
* links in bold are paid posts
Bawi ako sa utang ko next month. Thank you for reading! 🤍
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Kung yung Q1 ang isa sa mga best quarters namin in a long while, lumagapak kami ngayong Q2. Pinaghandaan naman namin ang pagdating ng parents ni Kenneth so hindi yun ang main reason. Tingnan muna natin ang big picture:
Ang top 3 big chunks lagi sa pie ay syempre yung bills, transportation (dahil sa car loan), at food expenses. Compared sa last quarter, merong mga na-inflate yung share tulad ng gifts (andito yung budget namin sa stay ng parents ni Kenneth) at shopping (huhu).
I’ve highlighted the highest and lowest expense for each month:
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Hindi ko in-expect na magiging bagong tao kami ni Kenneth. Nag-evolve kami into calorie-counting, protein-conscious, outdoor-loving, workout-almost-everyday people. Na-observe ko yung pagbabago, pero hindi sya super obvious kasi madalas bumabalik lang din ako sa dating gawi. Tapos mag-aatempt ako ulit maging healthy-healthy, then fail nanaman. Paulit-ulit na ganun. Pero ngayon, mukang tumatatak na. Nagiging part na talaga sya ng everyday namin. Natatawa na nga lang kami minsan sa mga sarili namin kasi ang layo sa kung ano kami noon. But now it’s our new normal, ika nga.
So pano ko nasabing itong new normal ko (i-exclude ko na si Kenneth kasi ang tagal na nyang consistent) is something that will actually stick? There were signs:
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
I know patapos na ang June and this is a very late recap for May. Plano ko na talaga syang i-skip, pero hindi ako mapapakali.
Sobrang happy ko sa weather nung May kasi hindi na tagos sa buto yung lamig. Mas vibrant na rin tingnan ang paligid dahil sa pagsibol. Umay na umay na kong tingnan yung mga puno na lagas ang dahon at mga damo na kulay yellowish brown. Ang sarap sa mata na makakita ng madaming green and pops of yellow and pink this time around.
* links in bold are paid posts
See you next week for June’s recap! Thank you for reading!
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Kakabalik lang namin kahapon from our first camping at meron pa kong camping hangover. Masaya nga pala! Haha. Few days prior, medyo kinakabahan pa ko kasi nga first time kong ma-eexperience. Madaming unknowns. Pero nung isang tulog na lang at camping day na, mas nafeel ko na yung excitement. I think dalwang bagay yung super looking forward ako:
On the other hand, meron din akong main concerns going into our 3-day camping. Dalwa lang naman:
Concern ko rin yung pagtatayo ng tent nung una. Pero hindi naman masyado kasi alam kong si Kenneth ang in-charge dun. Tutulong-tulong lang ako ng konti and susundin ko lang yung instructions nya. Ang bilis lang pati namin na-assemble kasi nakapag-practice na si Kenneth few days ago. Tinayo nya yung tent sa backyard namin para may idea na sya kung pano.
Day one pa lang, ang sarap na ng dinner namin (chicken adobo and pork binagoongan). Walang calorie-calorie deficit. Ang takaw namin ni Kenneth kumain. Nag-weed gummies pa kami kaya lalong tumakaw. After dinner, uminom at nag-gummies yung mga boys, nag-bilyar, tapos kwentuhan. Hindi ganun ka-harsh yung lamig kaya very chill lang. Nung pare-pareho na kaming tinatamaan, tahimik lang kami at nakatitig sa fire pit. Yun lang yung trip namin. Mga past 12MN na ata kami nagsitulugan.
Nung nasa loob na kami ng tent para matulog, I was pleasantly surprised. Hindi ko ‘to na-anticipate. Nakahiga ako sa sleeping bag, my warmers and thick socks keeping me cozy, tapos rinig na rinig ko yung tweet-tweet ng mga ibon. Since mahilig akong makinig ng nature ASMR bago matulog, sobrang natuwa ako dun sa thought na meron akong totoong nature ASMR! Hindi na recording or digitally altered yung naririnig ko, kundi totoong huni ng mga ibon! ANG SAYA!! Kaya naman natulog ako ng nakangiti at komportable habang hinehele ng mga ibon. Siguro sobrang perfect pa nun kung umuulan.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
Gleniz da Menace