Gleniz da MenaceMay mga times na gusto kong magsulat dito pero sabog-sabog yung thoughts sa isip ko. Di ko alam kung san ba ko magfo-focus. May mga times din na instantly, alam ko agad kung tungkol saan ang gusto kong isulat. Sa mga times na ganito, na wala akong mahagilap na topic pero andun yung desire kong magsulat, nagsisimula ako sa kung ano bang nararamdaman ko.
Ano bang nararamdaman ko?
So pwede akong magsulat tungkol sa weather at ikwento na nag-s-snow nanaman.
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
I intend to write last Thursday kaso sobrang bothered ako by something. Tapos kinabukasan maghapon akong nagiiyak. Literal na mula umaga hanggang hapon. Ang sakit tuloy ng ulo ko. Magaganda pa naman mostly yung ikikwento ko kaya hinintay ko lang na maging better ang kondisyon ko bago ko sila isulat.
Hindi pa rin ako sobrang okay. Medyo mabigat pa rin ang dibdib ko at may konting sakit pa rin ng ulo. Tingin ko okay na yung isip ko—I’m thinking more positively now. Pero yung katawan ko feeling ko napagod kahapon kaya meron pa rin akong residual physical symptoms na nararamdaman. I will try to eat healthier today at mag-workout para maka-recover na rin physically. Nag-yoga na ko kaninang umaga so that’s a good start.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
Nami-miss ko na ang ulan. Maganda namang tingnan pag bumabagsak ang snow, kaso wala syang tunog. Ang ulan kahit hindi ka nakatingin sa labas, ramdam mo pa rin. Excited na kong mag-spring.
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
It’s Thursday Letter on a Friday! Di ko na kasi namalayan ang araw. Parang ang bilis. San ba ko magsisimula. Ang dami ko kasing kwento. Kung iisipin ko kung anong nangyari ng February, ang unang pumapasok sa isip ko ay yung frustration ko sa paghahanap ng trabaho. Gusto ko na kasing lumuwag-luwag ang finances namin kaya siguro nagiging desperado na ko. Pero ayoko nang pagusapan yun. Nasasawa na rin ako.
Two days na lang malapit nang mag-March! Which means patapos na ang winter. Hindi nanaman kami nakapag-tubing huhu. Ito ang nag-iisang favourite kong gawin pag winter. First time namin ‘to na-experience sa Winnipeg at tuwang tuwa talaga ko. Ang sarap ulit-ulitin. Padalwang winter na namin ngayon sa Calgary at mukang maghihintay kami ng isa pang winter bago pa ‘to ma-experience ulit.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
Dahil isa sa mga pain points ko during this season of my life ay making friends within our proximity, naaakit ng algorithm yung interes ko pag binibigyan nya ko ng mga content about friendships. Hence, it’s one of my favourite topics to talk about. May mga nabasa at narinig ako na tumatak sakin kasi sobrang naka-relate ako or talagang nag-resonate.
(According to past research) we need between 40 and 60 hours together for an acquaintance to become a casual friend.
It Takes at Least 200 Hours to Make a Close Friendship, and More to Maintain It — The Wall Street Journal
In order to move from casual friends to close friends, you need to spend an additional 140 to 160 hours together for a total of about 200 hours.
Dami kong tanong. Recently kasi, ang hilig kong manood ng mga Manila vlogs. Yung mga podcasts na pinapakinggan ko, gusto ko as much as possible Tagalog. Aliw na aliw rin akong manood ng Pinoy movies ngayon (kakatapos ko lang panoorin kagabi yung movie ni Regine Velasquez at Robin Padilla: Kailangan Ko’y Ikaw). Basta para bang uhaw na uhaw ako sa anything Pinoy. Ito ang mga tanong ko:
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
November pa lang, alam na namin kung anong plano namin for Valentine’s Day. Naghahanap kasi ako ng mga activities na pwede naming magawa during winter, at na-encounter ko yung suggestion na mag-cooking class. Nakahanap naman ako agad ng cooking school, kaso hindi ko in-expect na super in-demand pala nya. Yung mga upcoming classes, puro sold out agad. Bukod pa dun, may kamahalan din sya kaya naghintay ako ng December para mag-book. Para lang din makabwelo ng konti sa gastos. Fortunately, hindi pa sold out yung Valentine’s day couples class nila nung ready na kaming mag-book.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
You have full access to this post because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Before we go to the weekly breakdown, as usual, Best Buy and Bye-Bye of the week muna:
Easily, it’s the honey butter red bean toast na binili namin sa Mari Bakeshop. Homaygash sobrang sarap!!!
Hindi talaga ko masyadong interesado sa kanya nung una kasi, toast? Na may red bean and cream? Eh. Since minsan lang kami mag-drive ng malayo papunta sa bakery na ‘to, I want to make it count. Pero nung nakita ko yung IG reel kung pano nila ‘to ginawa, nabudol ako. At ang pinaka-selling point: exclusivity. It was their ‘weekend special’. So hindi ko alam kung kelan ulit ako magkaka-chance na ma-try sya.
Kung titingnan mo, parang ang tigas kagatin diba? Ni-ready ko yung ngipin ko sa matigas na toasted tinapay. Pero pagkagat ko, it was perfectly flaky and crumbly. Una kong natikman yung tamis ng pagka-honey butter nung toast (yum), tapos biglang may creaminess contrast nung fresh cream and red bean paste (ugh!) Hindi sya papasa sa, “Masarap, hindi masyadong matamis.” kasi sobrang tamis nya. Pero wag ka, hindi sya nakakaumay. Nakakaadik pa nga. Dire-diretso ang kagat ko sa sobrang sarap.
Nung pinapa-try ko kay Kenneth, skeptical din sya. Pero tuwang tuwa din sya after. Pramis nakaka-amaze talaga yung sarap. Nung gabi during our weekly couple’s sesh at nagtanungan kami ng things to be grateful for, yung honey butter red bean toast ang sinagot nya. Ganun sya ka-impactful.
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
Dahil mahilig akong mag-journal at meron akong physical planner, naturally, magiging interesado ako pag nakakita ako ng article na ang title ay, ‘Everyone’s going analog’ or ‘The Analog Bag’ (analog bag??). Ngayon ko natutunan na maging extra careful sa mga kini-click kong links kasi once pumindot ako, kukuyugin na ko ng algorithm ng mga content na puros yun na lang. Nakakaumay!
Feb 22, 2024
* this has been in my drafts for sooo long and I’m still not giving up finishing this Japan travel blog series
I’m excited na makabalik sa USJ at makasakay ulit sa Flying Dinosaur, my favorite ride. Pero ang sad na wala na yung isa kong favorite, yung Space Fantasy. Huhu whyyy.
Hindi ko alam bakit naligaw nanaman kami papuntang USJ. Nagmamadali pa naman kami para makakuha ng free timed ticket to Nintendo World. Pero buti na lang umabot pa rin kami. Gusto kasi ni Tricia na bumili kami ng Express Passes na pagkamahal-mahal para sure yung entry namin sa Nintendo World. Pero buti na lang nagtiwala sya sakin na makakakuha kami for free. Tsaka hindi peak season kaya rin siguro nakapasok kami.
Gleniz da Menace