Isang rare occasion ang nangyari! Lumabas kami ng apartment hindi para mag-grocery, kundi para mag-stroll at mamasyal ng kauntian. Thank you sa aming kapitbahay, nakita ko yung mga pics nila dito sa lugar na ‘to. Buti na lang din nasa mood akong magtanong non. Kasi nga since wala akong craving na lumabas ng apartment, useless na itanong ko kung san sila pumunta dahil wala naman kaming balak lumabas. Pero tinanong ko. At nung sinabi nya na malapit lang daw yun dito sa apartment namin, naisip ko, “Ano nga kaya? Lumabas nga kaya kami?”
At yun na nga ang nangyari. Sinama rin namin ang mga kitties kasi ang tagal na nung last family picture namin na ang setting ay sa labas ng apartment. Muntik pa nga hindi matuloy kasi Saturday yung original plano ko. Pero sabi ni Kenneth Sunday na lang daw kasi yung Sabado ay grocery day. Hindi fan si Kenneth na gawin ang mga bagay-bagay sa isang araw lang. Ang gusto nya one activity per day. Sobrang tamad talaga.
Cutie pies 😻
Pagdating ng Sunday, medyo nawala na ko sa “tara labas tayo” mood. Medyo lumipas na yung excitement. Pero alam ko, for a fact, na hindi namin ire-regret na lumabas. Kasi ang tagal na rin talaga simula nung lumabas kami ng for fun lang. So kahit medyo tamad, tumuloy kami. Binanggit din namin kila Trix and Kris na pupunta kami dun. Game din sila kaya nag-meet kami dun and kahit papano nakapag-catch up.
Ang saya ko lang talaga nung araw na yun. Ang rare kasi for us na nasa labas kami ng bahay with friends tapos ang backdrop pa is nature. Kaso nung pahuli super nag-worry kami kay Walnut. Nanginginig na sya tapos nag-poop na sya sa carrier. Super stressed na sya kaya umuwi na rin kami. Pero okay na sya ngayon. Kaya next time hindi na namin sila isasama pag ganun kalamig.
Balak ulit sana namin bumalik dun ngayon. Kaso hindi nag-cooperate ang weather. Masyadong malamig. Hindi na masaya mag-stroll.
Dito pala madaming ganito hindi na kelangan bumili
I hope magkaron pa ng madaming ganitong moments this year. Yung hindi namin papairalin yung katamaran namin na lumabas at mag-explore. Buti na lang natututo na si Kenneth na ma-appreciate yung paglabas at umalis sa comfort zone. Sana maka-travel din kami outside Manitoba. Gusto kong makapunta sa BC at Alberta. Sana soon.
I stumbled upon my 2017 Highlights post and medyo nalungkot ako kasi hindi ako nakagawa ng 2018 and 2019 highlights. So ngayong 2020, kahit masalimuot ang mga pangyayari sa buong mundo, gusto kong i-highlight din naman yung mga magagandang pangyayari.
Nagsimula ang 2020 na fairly masaya. Mejo sad kasi hindi ko nanaman nakasama ang family ko nung holidays, pero masaya din kasi nag-book ako ng ticket pauwi. Kaya nung Feb, I’m back to Pinas! Yehu! Thank you talaga sa Papa sa pag-sponsor ng kalahati ng ticket ko. Siguro eto talaga yung pinaka-highlight ng 2020 ko. At sobrang timely pa kasi ito yung time before i-announce yung pandemic. So nakauwi at nakabalik ako ng maayos. At dahil walang kasiguraduhan kung kelan ako makakauwi ulit kasi magulo pa rin, at least nakauwi na ko kahit mabilis lang. Read my whole back to Pinas experience here.
Kaya din gusto nila akong makauwi kasi retirement ng Papa. At age 55, nag-retire na ang Papa. So may pa-party tapos may mga awarding kaya gusto ng Mama’t Papa na kumpleto kami. Since nag-retire ang Papa, ang pinagkakaabalahan nya ngayon ay yung pinaparentahan nila na apartment at Shopee and Lazada online shopping 😅
Bukod sa nakasama ko uli ang family at mga kaibigan at former officemates ko, nakita ko ulit si Almond! Huhu ang laki na ni Almond. At ang sweet pa din nya. Hays excited na uli akong makita sya.
Nung umuwi din ako nagkaron ng opportunity na magbati kami ni Xali. Siguro 6 months kaming hindi nag-usap pero salamat sa efforts ni Nick, naging okay din kami ulit. The F Buddies are reunited again 😂
Dahil sa layovers, nakabalik akong Japan at Korea pero sa airport lang. Haha counted ba yun.
We moved to a new and improved apartment! Eto ulit yung isa sa mga top highlights. Alamin kung bakit dito.
I resigned! Finally may freedom na kong i-pursue ang art ko. And the ‘Most Supportive Husband’ award goes to Kenneth. Sobrang salamat talaga kay Kenneth kasi hindi ko naman ‘to magagawa kung hindi sya sobrang supportive. Super thank you talaga. I love you so much.
Balak ko talaga mag-aral after ko mag-resign. Kaya nag-apply ako sa Digital Media Design program at natanggap ako! Sobrang in-anticipate ko yung araw na ma-receive ko yung e-mail na tanggap ako. Kasi nga dito, hindi ganun kadali makapasok sa gusto mong program (or course kung tawagin satin). Pero hindi ako tumuloy. Pero confidence booster pa din yung natanggap ako. I felt validated.
Natupad ang wish ko simula nung bata pa ko. Nagkaron na ko ng sarili kong piano!
Naka-1 year ang podcast namin ni Nick. Akalain mo yun umabot ng more than a year ang F Buddies podcast. But it came to an end nung September ata kasi nga naging clout chaser si Nick. Hahaha! Joke lang (pero half meant 😆).
Speaking of anniversaries, naka-1 year na din ang Pod Sibs Book Club. At sana magtuloy-tuloy pa sa coming years.
And in line with the above bullet point, I read 25 books this year! A personal record. Wow sobrang amazed talaga ko na nakabasa ko ng ganito kadami. To more interesting reads next year!
We made new friends! Nung medyo maluwag pa ang protocols, madalas kami mag-hangout with our neighbors na couple din, si Trix and Kris. At dahil nga magkapitbahay lang kami, madalas kami nakakanood ng movies or maglaro dun sa Switch or mag-bake. Kaso sad kasi before Christmas, nag-red zone dito sa Manitoba and bawal na tumanggap ng bisita. Bawi na lang kami next year.
At dahil mas adventurous si neighbor couple, for the first time, nakapunta kaming beach dito. Two years na kami dito sa Winnipeg pero di namin naisip mag-beach. Siguro nga kasi alam namin na hindi ganun kaganda compared satin sa Pinas. Pero na-enjoy pa din naman namin. Sabi nga, make the most of where you are.
I became a part of the Linya-Linya creatives team as a Linya-Linya intern sensation! Saya nung experience kahit 1 month lang and na-challenge ako ulit kasi may mga deadlines, kelangan mong magproduce at mag-present ng madaming drawing, etc. Back to work yung feeling kumbaga after months of being a freelancer na hindi masyadong busy. Pero masaya kasi ang saya nung team. Pero dun ko din na-realize na kahit gano kabait nung team, lone wolf talaga ko. Gusto ko talaga hawak ko yung oras ko. Yung pwede akong tamarin pag tamad ako. Pag wala ako sa mood mag-drawing at feel kong mag-cross stitch halimbawa, magagawa ko. Pero super happy pa din na na-meet ko sila 😊
Kakaunti man, super saya ko pag nakakatanggap ako ng freelance work. Kaya thank you sa mga kaibigan kong suki na binigyan ako ng extra income this 2020 lalo na at resigned na ko.
This is the year for games. Kasi for the first time in a long while, naadik ulit ako sa isang mobile game. Dati Clash of Clans pero sobrang ilang years ago na yun. This year naman Coin Master. Haha. Tapos eto din yung year na bumili kami ng Nintendo Switch. Pero mukang wala talaga kong potential maging gamer kasi sa una ko lang inaraw-araw yung Switch. Tapos after a few weeks waley na. Pero hindi naman nasayang kasi bumili din kami ng fitness game at yun yung madalas namin “nilalaro”.
At since mahilig ako sa gadgets, ang mga bago kong gadgets ay yung Wacom Cintiq 16, Google Nest Mini (free from Spotify), robo vacuum, Airpods Pro, plus yung na-mention ko kanina na piano nga at Switch, at yung latest na hindi pa dumadating, iPhone 12 Mini. Tagal kong inaantay na sana magkaron ulit ng maliit na iPhone. XS yung gamit ko ngayon pero nabibigatan pa din ako at nalalakihan sa screen. Ang wish ko siguro in the future, not necessarily for 2021, ay iPad Pro at MacBook Pro with the new Apple chip. Yun lang naman sana 🤣
Naka-attend ako ng LighBox Expo kahit online lang. Sana next year maka-attend ako in person with someone na mahilig din sa art.
I discovered meal kits.
I became a digital minimalist and a stoic. Well at least trying to be. Sobrang beginner ko pa pero I’m trying to improve everyday. Pero naisip ko may advantage din pala ang pagiging serial story sharer ko sa IG. Kasi ngayon, yun yung reference ko sa paggawa ng blog post na ‘to.
📷: @bitesbythepage
I discovered a new hobby. Macrame. Kala ko na-max ko na ang limit sa hobbies na magiging interesado ako pero hindi. Ang dami pang interesting na pwedeng gawin. Tsaka yun nga, bakit ko naman ili-limit ang sarili ko.
I made 450+ sales sa aking Etsy shop. Nag-increase yung orders lalo na nung December. At ngayon, may orders na din dun sa new hobby ko. Kaya mamaya yun ang gagawin ko.
Syempre hindi papatalo ang mga tao sa COVID. Kahit papano, based on my social media feed, masaya naman ang mga tao pagcecelebrate ng Pasko. Kami din nafeel namin ang holiday spirit lalo na nung December 24. First time namin maghanda para sa Noche Buena. Last Christmas kasi wala kaming pakana, nag-invite lang yung tito ko na mag-dinner sa kanila. Christmas of 2019 yung pinakamalungkot na Christmas sa buong buhay ko. Umiiyak ako. Pero kalimutan na natin yun. Everytime kasi maaalala ko yun, parang nagdi-dip ng konti yung mood ko. Naaalala ko kung gano ako kalungkot nung mga panahon na yun. Pero bumawi naman ngayong 2020 despite of the pandemic. Naitawid namin ang Pasko in high spirits.
Nag-order ako ng ready-to-blend smoothies sa Goodfood. Tapos nagkaron ako ng bright idea kasi ang dali lang naman palang gawin. So bumili akong fruits, yogurt at granola tapos pinaghalo-halo ko lang sa isang medium-sized container. Pag frozen na at gusto ko nang gawing smoothie, bubuhusan ko lang ng milk yung container hanggang medyo mapuno. Blend and voila!
Eto nilagyan ko ng kape
Ang sarap! Hindi ganun katamis. Hindi ko sya nauubos agad pero okay lang kasi kahit i-ref ko lang, masarap pa din sya kinabukasan.
Outlier
May bago akong video upload sa Youtube. Nakakapagod mag-edit. Siguro mahigit limang oras kong ine-edit yung 4-minute na video na ‘yon. Pag pinanood mo hindi halata pero seryoso. Nakaka-drain. Kaya napapaisip ako. Worth it ba? Although nage-enjoy naman ako. Napapaisip lang ako kung mas maganda bang i-divert ko na lang ang attention ko sa ibang bagay. May maganda naman syang naidulot. Natuto akong gumamit ng After Effects.
TUESDAY
Sobrang ang ganda nanaman ng sunrise nung Tuesday. Sarap titigan tapos blangko lang yung isip ko. Naka-focus lang ako sa ganda nung mga kulay.
May bago akong salad na sinubukan. Favorite ko ‘tong brand na to kasi ang sasarap ng salads nila tapos kakaiba yung ingredients. Eto merong crispy wild rice, dried cranberries, at crispy asian noodles. Masarap.
Nagpa-flu shot din kami. Ang sakit at ang bigat sa braso! Sana tumalab. Kasi nung last flu shot namin nilagnat din naman ako. Pero ayos na rin kasi libre naman.
Sa pharmacy kami nagpa-flu shot, dito sa baba ng apartment namin. Kala ko dati sa clinics lang talaga pwede. Buti na lang pwede rin dito kasi convenient and wala ding tao.
At since inspired ako ngayong week na ‘to na magpaka-healthy, gumawa din ako ng frozen banana bites.
Malapit nang maubos kaya mag-grocery kami bukas. Buti naka-leave si Kenneth ng Monday. Wala siguro masyadong tao kasi weekday. Sana. Naghigpit na kasi uli dito kasi sobrang tumataas na ang cases. Hays. Gusto ko na ulit makauwi ng Pilipinas.
Booktube. Naghahanap ako ng bagong idadagdag sa TBR list ko.
WEDNESDAY
Sa daming beses kong nag-crack ng itlog, first time kong nakita ‘to. May dugo! So nag-Google ako kung delikado bang kainin kasi ready na kong itapon.
Pero safe naman daw.
Blood spots are uncommon but can be found in both store-bought and farm-fresh eggs. They develop when tiny blood vessels in the hen’s ovaries or oviduct rupture during the egg-laying process. Eggs with blood spots are safe to eat, but you can scrape the spot off and discard it if you prefer.
Since safe naman, nag-move on na ko para gumawa ng frittata cups.
Eto yung mga araw na ang sipag ko ulit magluto. Isang motivation dun eh dahil nagtitipid kami. Nung mga nakaraang months kasi sobrang hagad namin sa deliveries. Eh nung palaki na ng palaki yung bayaran sa credit card, natauhan na ko. Malapit nang magpasko. Gift giving nanaman. Kelangan ng budget. At hindi pa din ako ganun ka-satisfied sa savings namin. Kaya kelangan magtipid-tipid.
Dessert
Peanut butter filling
THURSDAY
Inuubos ko na lang yung binili kong smoothies. Ang weird netong smoothie na ‘to kasi may berries tapos may kale. Parang hindi bagay. Pero nung blended na, hindi mo na rin naman malalasahan yung kale. Kaya baka gawin ko din ‘to para extra healthy yung smoothies.
Lactose intolerant ako. Hindi ako nagiinarte 😆
Leftover sesame salad at pizza. Hilig ko talaga sa healthy + unhealthy combo.
FRIDAY
May sinimulan akong bagong series. For more than 2 weeks hindi ako nanood ng Netflix. Siguro hindi pa ko nakaka-move on sa huling series na natapos ko (Modern Family). Tapos bigla kong naisipan maningin ng palabas. Just in case may magustuhan ako. Madaling araw na ‘to siguro 1AM na. Tapos nakita ko yung Gilmore Girls.
Naririnig ko na ‘to lagi. Alam kong popular sya. Pero ngayon ko lang sinubukan. Ang cute nya. Medyo ang annoying lang ni Lorelai pag nagiging childish sya. And bakit halos lahat ng dialogue ng characters eh puro sarcasm? Uso siguro noon. Pero minsan ang annoying na. Hindi talaga sila nauubusan ng sarcastic remarks. Pero nag-eenjoy naman ako. Buti may nahanap na uli akong series na mapapanood pag gusto kong mag-chill.
May bago kaming delivery from Hello Fresh. Eto yung mga meal kits naman na portioned na yung ingredients so walang nasasayang. And pag tamad kang magisip ng lulutuin.
Yung meal na ‘to ay kakaiba. First time kong gumawa ng something na ganito. Yun din yung gusto ko minsan sa mga meal kits kasi nakakapag-explore ako ng iba-ibang recipes tapos nakaka-encounter ako ng mga kakaibang ingredients. Tulad nitong sage.
Tapos sobrang cute nitong mini jar ng apricot jam!
Porkchop na may apples, raisins and sage filling
Masarap naman sya. Matamis. Kaya ko din siguro nagustuhan. Ang weird lang talaga kasi yung gravy may apple din.
May dumating din kaming package. Kala ko ba nagtitipid?! Haha! Pero eto naman ay na-order ko na bago pa yung realization ko na kelangan mag-tipid. Tsaka useful naman ‘to tsaka for the health (defensive much?).
Eto yung 3-layer mask. Kasi may nabasa ako na ideal daw na 3 layers yung mask. So naghanap ako at nag-order. Paubos na din yung disposable masks namin kaya okay din na may ganito kami na washable.
Wadap.
Yung last two items naman sa package ay pang-topping sa yogurt. Ang lakas kasi ng influence ni Jenn Im (Youtuber). Lagi kong nakikita sa yogurt nya yung cacao nibs and goji berries. Gusto kong i-try kase parang ang sarap at ang healthy.
SATURDAY
Nag-snow nanaman ng medyo malakas. Feeling ko tuloy tuloy na ‘to. Medyo decided na ko na ayaw ko munang mag-road test para sa driver’s license ko. Na-trauma na ko sa snow.
Feel na feel ko ang pagbabasa with my salad and snacks and yogurtwithcacaonibsandgojiberries 😂
SUNDAY (today!)
Done with our book of the month! And na-achieve ko na rin finally yung reading goal ko this year 😊
Sarap ng ulam ko. Bangus from Mama Nors tapos nag-sauté lang ako ng spinach at yung Beyond Meat sausage. Kung masarap sana yung vegan sausage na ‘to bibili sana ako ulit eh. Kaso hindi. Ang hirap maging healthy huhu.
Buti hindi kumakain si Kenneth ng taba mwahaha it’s all mine
Kahapon, hindi naging maganda ang driving lesson session ko. Sa sobrang stressed ko at dahil ngayon na yung road test ko, naiyak ako habang kinekwento kay Kenneth. Siguro yung pent up nerbyos ko, kahapon lumabas. Pinapaulit ulit ko na lang na sinasabi na, “Eh di kung bumagsak ako, may 2nd take naman and 3rd and 4th and so on. Tsaka hindi naman sobrang kailangan na magka-license ako ngayon kasi work from home naman kami pareho.” Tapos sabi ko din na, “I-eexpect ko na lang na bagsak ako para mawala yung pressure.” Pero hindi umeepek. Stressed pa din ako.
Kasi ang totoo, super gusto ko talagang pumasa. Gusto ko na ‘tong matapos. Gusto ko din ipagyabang na first take ako kasi si Kenneth at yung mga pinsan kong lalake at yung tito ko rin, naka-second take. Gusto ko na rin makapag-drive din talaga kasi si Kenneth tamad mag-drive. Pag meron akong gustong puntahan na trip ko lang and walang ibang purpose, most of the time tinatamad sya. So madaming benefits kung makapasa ako.
Pero, naisip ko ngayong umaga habang nagbabasa ako, na kung bumagsak ako, ang ibig sabihin lang nun ay: hindi pa talaga ko ready mag-drive. Kung bumagsak ako, ibig sabihin, hindi pa enough yung driving skills ko para maging less prone ako sa aksidente. So bakit ko gugustuhing pumasa kung hindi pa naman talaga ko ready? Sabi nga ng kuya ko during our almost everyday video calls, isang reason daw siguro kung bakit ang daming pasaway na drivers sa Pinas ay dahil dinaya yung pagkuha ng lisensya. Unlike dito na legit talaga. Makes sense. Dito disiplinado. Rare kang makarinig ng busina. Nagbibigayan pati madalas.
At isa pa, driving test lang naman ‘to. Hindi naman ‘to board exam na talagang masakit sa puso kung bumagsak ako.
Yun kasi ang mahirap pag gustong magmayabang. Since ang dami kong narinig na kwento na sila ay naka-second take, gusto kong maging angat at ipagyabang na nakuha ko sya sa first take. Kayabangan naman pala ang umiiral. O eh di ngayon, na-sstress tuloy ako dahil sa kayabangan ko. Hahaha. Yun lang pala yun.
May final driving lesson ako in 25 minutes so magre-ready na ko maya-maya. Tapos few hours after road test ko na. Badtrip nag-snow pa. Madulas ang kalsada. Hays we’ll see!!!
UPDATE:
Yung snow talaga yun eh!😆
Bagsak si yabang. Hahaha. Yung mali ko is dumulas ako sa snow. Dapat daw mas pinabagal ko pa yung sasakyan nung paliko ako. Dumulas tuloy ako. Badtrip kasi. Kahapon naman walang snow. Kung wala sigurong snow baka may chance pang pumasa ko. Oh well.
Tapos may kasabay ako mag-road test. Babae din na mas matanda lang siguro sakin ng konti. Mas nauna sya sakin tapos bumagsak din. Ang masaklap, birthday nya ngayon 😅 Haha ang sad. Bigo kami pareho.
Pero ang nakakasama ng loob ay hindi yung pagbagsak ko. Masama ang loob ko kasi gastos nanaman pag nag-road test ako uli. $110 din yun. Mga 4k sa peso. Sana maipasa ko na sa next para di aksaya sa pera 😭
SETTING: Tanghali. Sobrang maaraw pero minus 4 degrees sa labas. Andito ko sa office at tulog si Cashew katabi ng monitor ko. Pero umalis na sya. Halos kakatapos ko lang magtanghalian at naisip kong magsulat dito.
Unang patikim
HANASH: Nag-snow na kahapon pero patikim pa lang. Tunaw na ulit ngayon. I think medyo madaming chika so simulan na natin.
First time mag-Seafood City
Ooh la la😍
Not sure kung na-share ko na ba ‘to pero at last! Nakapunta na kami sa Seafood City. Pinoy stuff haven ang lugar na ‘to. Syempre hindi namin pinalampas ang chicharong bulaklak pero grabe yung mantika. Nakakaguilty ang bawat kagat pero ang sarap naman eh. Dami pa naming sinubukan and the week after ata bumalik pa kami.
Sakto lang. Mas masarap yung fruit salad. First time ulit in 2+ years!!May Pinoy grocery store din ☺️
Dinnery party with friends
Natuloy din ang get together ng mga Mapuans. So nagkwentuhan lang hanggang past midnight and kain ng masarap na food. Naglaro din kami ng Overcooked 2.
😊
Kahapon andito uli si Trix naglaro uli kami and kwentuhan.
Book Club Anniversary
Wow lagpas 1 year na pala kami. Ang bilis. Kung wala pang nag-point out, hindi namin marerealize na naka 1 year na pala kami. So ang saya kasi may sarili na din kaming Discord group. Mas masaya na ang kwentuhan and mas madami nang nagpaparticipate sa usapan.
Parang kelan lang ✨
Ang mga binabasa ko ngayon ay Pride and Prejudice, The Wind-Up Bird Chronicle and baka magsimula ako ng isang middle grade book para may pang balance sa dalwang books na ‘to.
Mas masarap ang rocky road ng Selecta
Meal Kits
Hindi ‘to ganun kasarap
Tuloy pa din ang mga meal kits deliveries namin. May mga discount codes pa din kasi ako kaya medyo nakakatipid pa. Tapos yung Chef’s Plate binigyan kami ng 2 free boxes kase nagka-aberya yung delivery namin 2 weeks ago ata yun. So yun. Kaso fail yung ibang recipes hindi masarap. Swertehan din.
The most recent one (pork enchiladas). Okay naman 4/5 🌟
Random
Nakigaya ko sa bathtub trip ni Kenneth at ang saya pala talaga! Sobrang nakakarelax nung init sa katawan at sa isip. Mamaya makapag bathtub ulit. At dahil kami ay sosyal, bumili ako ng Lush products. Pag naubos na, dishwashing liquid na lang 😆
Reading out BOTM. Tapos ko na sya.
Pagdating sa mga pinapanood, tinatapos ko yung The Haunting of Bly Manor. Kung hindi ko nalaman na andun din pala si Victoria Pedretti, baka di ko panoorin yun.
Bath time buddies
May bago nanaman kaming biniling game. Hays last na talaga ‘to for now. Pero sa lahat ng games, sya ang may pinaka may pakinabang. Fitness game kasi sya. Ring Fit Adventure ang name.
Posible kayang ma-achieve ko yung college weight ko
So consistently naman namin syang ginagamit para sulit na sulit. So basically may body motion sensor (ba yun?) tapos pag tumakbo ka, tatakbo din yung character mo. Tapos may mga monsters din. Mapapatay mo sila pag nag-squat ka or knee to chest press and kung ano ano pang type ng exercise so nakakaaliw 😂 In fairness nakakapagod talaga sya at ang sakit sa muscles kinabukasan.
Compared dati, laki na talaga ng na-gain ko 😂 More than 10kg siguro
As mentioned kanina, nag-snow na dito nung isang gabi. Nakakatamad nanaman maglalabas. Sobrang tatamarin akong mag-drop off ng orders. Ang lamiggggg. Nilabas na rin namin yung humidifier namin at ang dry nanaman ng hangin. Ang sakit sa lalamunan.
Medyo heavy ang pakiramdam ko ngayon actually. Parang ang bibigat kase ng mga nangyayare sa mga taong nakapaligid sakin kaya medyo nadala ko ata yung load. Kaya ngayon nagttry lang akong magrelax.
Nagkaka-trouble in podcast paradise din kami ni Nick kasi nagkakatamaran na. Mostly kaya ako tinatamad kasi parang nakikita ko sa kanya na tamad na sya. Eh this was supposed to be fun kaya kung hindi na sya fun, tigil na lang. Sabi naman nya gusto pa din daw nya ituloy pero I don’t know baka unaware lang sya sa sinasabi nya.
Ako kase yung type ng tao na hindi namimilit. Madali akong kausap. So kung tamad ka, mas tatamarin ako. Kung ayaw mo, mas ayaw ko. Hindi sa parang nagmamatigas pero automatic talaga na nagiging ganun yung feelings ko. Kaya sana magkaalaman na lang kung tuloy pa ba o hindi. Parang di na kasi kami same wavelength pagdating sa pagpa-podcast. And hindi naman ibig sabihin friendship over na. Duh. For me ganun pa din, kung pano kami nung wala pang podcast. We’ll see. I’m gonna feel things out muna kung mawawala yung doubts ko sa F Buddies podcast. Kase pag nafi-feel ko pa rin na forced, baka magstep back na ko.
Random Pics
Walnut cuteness 😍Regular video call with my “ate” 😄Mini snack bar sa officeTraining them to be a lap cat 😄Slowwww progress with my online courses. Hays. Pero sabi ni Kenneth ang galing ko na daw talaga. Thank you!Mga days na feel ni Kenneth magluto ng bulalo 😋 Look at that utak!Thanksgiving treat from the CentinosAway bati away bati (100x)KIMBAEK!!! Finally!!Free joke from this food delivery. Ang fail nung joke kase di ko nagets 😆 Picturan ko daw sila 🙄😂😍May ganito na palang feature sa Messenger. Perfect for watch parties 😄My reading companions 😊
Medyo madaming happenings ang naganap na gusto kong mabalikan in the future kaya kelangan ko na tong isulat bago pa lumipas. Gawin ko na lang chronological order.
Singit ko lang yung binili ko sa Dollarama. Ganda 😍
Few weeks ago, napa-binge watch ako ng vlogs ni Penelope Pop. Matagal ko na syang finafollow and aware ako noon na may Youtube channel sya pero hindi ko masyadong pinapanood. Pero nung napanood ko yung isang vlog nya about organization, ayun nagtuloy tuloy na. So peg na peg ko sya ngayon and sya yung naging driving force ko para i-organiza ang space namin. As of today, ang dami ko nang naayos and super happy ako sa result.
Made this para di ako masyadong malito
Yung isa pang bago, meron akong sinubukan na meal kit subscription from Hello Fresh. Malaki yung discount nya for first time customers kaya napa-try ako. Pumatak lang na less than $5 (P185) ang isang meal and since mahina akong kumain, yung isang serving ay 2 servings sakin. Mura na yun kase ang typical meal dito ay $10 (P380) so naging $2-3 per meal lang yung sakin (around P95). And in fairness, not bad yung mga food. Mostly masarap pa nga. Ikaw pa rin ang magluluto pero okay lang naman kasi mahilig din akong magluto. Kaso pag tapos na ang promotion, papatak na $10-11 ang isang meal.
Jerennn😍Living for the visually appealing packaging
Next week, Chef’s Plate naman yung parating na box samin since malaki ulit ang discount kase first time ulit. May isa pa kong gustong i-try. Goodfood naman ang pangalan nung company.
Meal #1 – 5/5 🌟Nice infographicNo more excess parsley na malalanta lang
Ang question ko sa sarili ko ay, oorder pa din ba ko after ng promotion kahit papatak na $10-11 ang isang meal? I think yes. Worth it pa din naman. Lalo na kasi nga nakakadalwang kainan ako sa isang serving nila. And totoo din kasi na kapag sarili naming grocery, ang daming nasasayang lalo na yung mga gulay kasi hindi mo naman pwedeng ifreezer yun. So more or less same gastos lang. Ang difference lang pag naggrocery compared sa meal kits ay food waste. And ayaw naman natin magaksaya ng pagkain. So I think yes. May mga weeks pa din siguro na go kami sa meal kits lalo na kung masarap yung menu nila ng week na yun. Every week kase iba iba yung nasa menu and ikaw ang pipili kung anong meal kit yung gusto mong ipadala nila.
Meal #2 – 2.5/5 🌟Cuteee
So yun another discovery and fun experience sa mga meal kits. Namiss ko tuloy nung nagpapadeliver pa ko ng food sa Dear Diet. Ang sasarap din ng food nila and yun, luto na. So mas convenient tapos may mga healthy desserts pa. Talagang another proof na mas spoiled tayo sa Pinas.
Meal #3 – 4/5 🌟
Next naman. Nahulog si Walnut sa bathtub 😅 Lately kasi nagiinarte si Kenneth and nahilig syang magbathtub para daw relaxed and chill. So pag nagbabathtub sya, lumalapit si Walnut and Cashew tapos naglalakad lakad sila dun sa edge ng bathtub. So ayun si Walnut nadulas. Takbo ako agad kase ang lakas nung splash tapos alam ko na kung anong nangyare. Kawawa yung dalwa kase syempre basang basa si Walnut tapos si Kenneth ang daming kalmot 😅 Bathtub pa more 😆
After a few minutes…Kawawa ka naman Walnut 😂Tried Lush for the first time
Smells so good pero and mahaaaal
May mga social events din na naganap tulad ng baking and dinner party. Pumunta dito si Trix (kapitbahay namin) and nagyaya magbake kasi ang dami daw nilang peanut butter. Ayung nagbake kami ng peanut butter swirl brownies. Masarap sya pero lately naumay ako. Nakarami na ako masyado ng kain.
Tapos nung isang araw naman 25th anniversary ng tito and tita ko so ayun nagdinner kami sa kanila. Actually medyo nabother ako kasi ang dami nilang bisita. Puno yung taas and baba ng bahay nila kase ilang families yun. Kaya after non parang ayaw muna namin makipag socialize. Pass muna sa mga gatherings at mahirap na.
Doubled the recipeHappy silver wedding anniv!Foooood
So yun lang pala ang mga nangyari. Ay wait hindi pa pala! Nung Friday nag e-numan kami with the Linya-Linya team dahil last day na namin as an intern sensation! Super mami-miss kong maging part ng Linya-Linya Creatives Team. Bukod sa pagddrawing, isa sa pinaka mamimiss ko eh magdeliberate ng mga new shirts. Feeling ko yun yung favorite part ko 😂 May access kami sa mga future shirts na gagawin and kinukuha nila yung input namin kung okay ba sya, bebenta ba sya, etc.
Medyo successful heart 😂Nice meeting everyone!😊
Lastly, pinanood ko sa Netflix yung famous na documentary nowadays called The Social Dilemma. Really really interesting. Buko sa personal concerns ko, mas naging concern ako sa mga bata na sobrang adik and nagkakaron sila ng poor body image. Nakikita ko kasi to sa mga pinsan ko and as much as gusto kong sabihan yung nanay nila, ang hirap din namang maki-epal. And hindi ko naman sila nakakasama 24-7 so baka dinidisiplina naman sila, hindi lang namin nakikita. Sana. And with that, I’m gonna end this blog post.
Watch it!
Random pics throughout the past few weeks:
One of the many video calls with Gillian and Kuya ❤️
Parang hindi ko pala nakwento kung gano namin na-appreciate ‘tong bagong apartment namin. Nasa ‘washroom’ kasi ako kanina (hindi uso dito sa kanila ang CR) tapos maghuhugas ako ng kamay so binuksan ko yung gripo at bigla kong naalala na dun sa luma naming apartment, mga dalwa o tatlong beses sa isang buwan, ay madilaw yung tubig. Lumang luma na kasi yung apartment na yun. Kaya kalawangin na siguro yung mga tubo. Kaya hindi kami makaligo agad minsan kasi aantayin pa naming luminaw yung tubig.
Ano? Sa Canada naninilaw ang tubig?? Oo. Hindi ko din inexpect. Akala ko dito sa Canada hindi problema ang kalinisan ng tubig. Madami pa akong nadiscover na salungat sa ine-expect ko nung lumipat kami dito sa Canada. Napataas ata masyado ang expectations ko.
Pero dito sa bagong apartment, since last year lang ito itinayo, tapos pangalwa pa lang kaming tenant dito sa unit na to, almost brand new lahat. Kaya love na love namin ‘tong bagong apartment namin. Kaya naman medyo napapasipag ako ng kauntian para ma-maintain yung kagandahan. Pareho pa naman kaming tamad ni Kenneth. Pero kahit sya medyo sumipag.
No more sketchy people
So bukod sa tubig, neighbors. Nakwento ko na before pero again, sketchy yung mga neighbors dun sa dating apartment. Yung landlord na mismo ang nagsabi. Dito hindi kami nawawalan ng package. Mas matitino ang tenants dito.
Location
Katapat namin ang No Frills (grocery store), Shell, Starbucks, Dollarama (mga stuff na mura sa standards nila dito), Pizza Hut, may pet store, KFC, A&W (famous burger chain dito) at tsaka may isa pang kainan na burrito ata yung tinda. Yung No Frills pa lang ok na ok na. Sobrang walking distance lang. Pero for sure pag winter na kahit gano pa kalapit yan hindi ko gugustuhing maglakad papunta dun.
Yung yellow yung grocery store
Parking
Sa basement yung parking namin kaya kahit mag-snow, hindi na mahihirapan si Kenneth magpa-init ng sasakyan o magtanggal ng tumigas na snow sa ibabaw ng sasakyan. Less hassle.
Mas malaking office space
Appliance
In short, yung convenience. Sobrang sobrang convenient dito sa bago naming apartment. Yung kahit mas mahal ang binabayaran namin dito, parang sulit na sulit. Siguro madami pa pero ang last ko na lang naiisip ay yung dishwasher. Since pareho nga kaming tamad, hate na hate namin magdayag (maghugas). Eh since may eczema ako, si Kenneth ang designated dishwasher. Pero nung lumipat kami dito, may dishwasher nang kasama. Kaya ang ginhawa. Parang hindi na namin alam ang buhay ng walang dishwasher. Mawala na yung microwave wag lang yung dishwasher.
Kenneth’s saviorAnother major plus, sariling washing machine at dryer. Hello Cashew 😘
Orayt yun lang. We love you new apartment. Kahit si Cashew at Walnut (mga pusa namin) sure kami na mas gusto nila dito.
Lately, sobrang nahihilig akong magluto at magbake. Hindi ko sure kung nahihilig ba o kelangan lang kasi wala naman ibang magluluto dito. Sino bang madaming free time saming dalwa, syempre yung walang trabaho. Pero parang mixed na hilig at no choice kase natutuwa din naman ako lalo na pag masarap yung gawa ko (which is 90-95% of the time). Yun eh sa panlasa ko lang ha. Baka kay Kenneth lang pumapasa yung luto ko. But nevertheless, na-upgrade talaga yung cooking skills ko habang tumatagal and lalo ngayon na mas napapadalas ang pagluluto ko. Exhibit A to C:
Crispy pork binagoongan. Sarap!
Chewy chocolate chip oatmeal cookie. Ang sarap!
Lomi. Sabi ni Kenneth masarap pero sakin sakto lang.
Tapos thank you saking Etsy shop, hindi zero ang nacocontribute ko sa household na to. May ilan pa din na bumibili ng stickers despite of COVID-19. Madaming nagsu-support sa mga small businesses. Pero syempre, konti lang ang kinikita ko dun. Kelangan ko pang mag-isip ng ibang source of income. Sa ngayon, pagiging illustrator na talaga ang tina-target ko. May special place pa din sakin ang graphic design pero mukang nage-enjoy akong magdrawing nowadays. We’ll see kung sa ang punta nito.
My messy desk
And konting balita lang sa mga nangyayari ngayon para sa future self ko pag binalikan ko tong post na to:
Pataas pa din ng pataas ang cases ng COVID-19 positive. Sa Pinas, naka-lockdown pa din sila and mukang maeextend pa din ang quarantine. Dito naman sa Canada, specifically sa Manitoba, pwede naman lumabas pero strict ang pag-observe ng social distancing.
Isa sa mga struggles nila sa Pinas ay ang pagbili ng pagkain. Kung san makakapag-grocery. Tapos may schedule din kasi ang pag-labas. Ang Papa naman, ang struggle nya ay kung pano makakatiis na wag umalis ng bahay. Napagalitan ko nga nung minsan kasi lumabas daw tapos naginom. Sinumbong sakin ni Tricia. Eh di chinat ko pinagsabihan ko. Pero sineen lang ako hehe. Baka tampo sakin.
Yung isa sa mga pinakamasaklap na nabalitaan ko eh yung mga bangkay na nakatambak lang sa hallways ng ospital kasi hindi na kasya sa freezer sa sobrang dami. Grabe yung video nakakapanindig balahibo. Grabe talaga. Kaya Papa please wag kang makulit. Kasi kahit sabihin na ayos kami dito, hindi ka naman masasatisfy ng ganun kung alam mong yung mga kamaganak mo sa Pinas ganun ang sitwasyon. Hays. Kung pwede lang talagang dito na kami lahat.
Madaming galit sa gobyerno at madaming nagaaway-away.
Ang laki talaga ng naitutulong nitong blog ko na to sa sarili ko. Therapy talaga. Magulo kasi ang isip ko. Para bang yung movie na Inception. Patong patong. Side note: Na-experience ko na yung totoong inception. Nananaginip ako na nananaginip ako. Diba yun yun?
Anyway, absent ako ngayon. Friday ngayon. Kahapon, absent din ako. Nung Monday, absent din ako. Masama naman talaga yung pakiramdam ko tuwing umaga, pero for some weird reason, gagaling na ko after a few hours. Medyo nagguilty ako kasi kinausap na ko ng supervisor ko about absenteeism. Tapos ang dami ko nanamang absent. This week, 2 days lang ang ipinasok ko. Haha. Lagot nanaman. Eh totoo naman kasi talagang nagkakasakit ako anong magagawa ko.
Three days ago, nag-submit kami ng application dun sa apartment na gusto naming lipatan. Hindi pwedeng basta may pambayad ka, ok ka nang tumira dun sa apartment. Kailangan mag-apply. May mga background check pa silang ginagawa. Hanggang ngayon nagaantay pa din kami ng balita. Sobrang magulo simula nung naisip naming mag-decide na lumipat. Patapos na kasi yung contract namin dito sa current apartment. Kaya magulo kasi pabalik balik yung decision namin kung lilipat ba kami o hindi na lang muna. Ang mahal kasi nung mga apartments na magaganda. Etong apartment namin ngayon, ayos naman. Sobrang upgrade eto compared sa apartment namin sa Pinas. Sobrang laki para saming dalwa.
Pero ang pangit lang, since nasa affordable range yung apartment na to, may mga tenants na masasamang loob. Yung landlord na mismo ang nagsabi. May mga tenants daw dito na nagd-drugs. At muka ngang totoo kasi minsan na kaming nawalan ng package. Nung una, pag may nagiiwan ng package sa pinto ng unit namin, wala namang kumukuha. Pero may one time na may kumuha so takot na kaming magpadeliver. Nung nagpa-deliver ako ng cat food (so medyo malaki yung box), pagdating ko, andun naman yung box sa pinto pero wasak yung box. Inattempt nilang buksan. Kung hindi pa nakita nung landlord baka mas wasak pa yun. Eh di try nilang kainin yung cat food.
Isa pang uncomforatable, laging may tumatawag saming pulis. Dito kasi, para sa mga hindi familiar kasi bago lang din sakin to dati, may buzzer. So may parang phone sa labas ng building tapos pag-dial nila ng unit number namin, may tatawag sa cellphone ko. Tapos sasagutin ko at pipindutin yung 9 para mabuksan yung gate at makapasok yung tao na yun sa building. So usually, ang tumatawag lang sakin ay mga delivery people. Nagulat ako na pulis yung kausap ko tapos sabi eh, “This is Winnipeg police. Let us enter into the building.” parang ganun. Eh di may konting kaba kahit alam naman naming wala kaming ginawa. Yun pala, akala eh landlord kami kasi yung unit number namin ay 101. Eh nasa 105 yung landlord. Inassume lang nila na yung first unit ay landlord’s unit. So dun sa mga next na tawag, dini-direct ko sila sa landlord. Hindi ko pinagbubuksan. Malay ko ba baka fake police officer sila so ayaw ko silang pagbuksan. Sabi ko tumawag kayo sa 105. Hanggang sa pag alam kong wala naman kaming delivery, hindi ko na sinasagot. At minsan pa alanganing oras tumatawag. 11 PM or madaling araw. Tapos may one time na may kumatok sa unit namin, pagbukas ni Kenneth, mga pulis na naman! Akala na naman landlord kami. So bukod sa istorbo na lagi na lang kaming tinatawagan ng pulis, nakaka-bother din na bakit may pulis? So for sure may nag-report na may gumagawa ng illegal activities. Kaya naisipan naming lumipat na basta afford.
So meron nga kaming nakita na medyo mahal kasi bago lang yung building tapos maganda yung location. Katabi lang ng grocery store tapos may mga fastfood sa tapat. We’ll see kung maa-approve kami. Kakayanin na lang kahit mahal ng kaunti.
Two days ago, umattend ako ng tinatawang nilang ‘Information Session’. Eto yung parang “mini seminar” at dinidiscuss nila yung program (or course) na gusto mong i-take sa school nila. Namention ko na to previously pero dito, imbis na course ang tawag, program yung tawag nila (Nursing program, IT program). Tapos imbis na subjects, courses yung tawag nila (English course, Math course). So yun. Back to Information Session, yung program na gusto kong i-take ay Digital Media Design. Two-year program sya. May isa nanamang kakaiba dito in terms of college education. Dito, kelangan mong mag-apply para makapasok. As in magsusulat ka ng essay kung bakit ito yung program na napili mo, tapos since Digital Media Design ang pinili ko, magssubmit ako ng mga drawings, paintings, arts and crafts, etc. (portfolio ang tawag). Tapos may deliberation. 40 students lang daw ang tinatanggap nila sa program na to. So medyo scary talaga. Kelangan mong galingan sa portfolio. So yun ang pagkakaabalahan ko sa upcoming weeks. April pa naman yung deadline pero maigi na yung maagap. Kailangang galingan. Dun sa attendees ng Information Session, mag-gauge mo na kung ilan yung applicants na interested dun sa program. Puno yung hall so madaming competition. Kailangang galingan.
Kanina, since absent nga ako ngayon, naka-punta ako dun sa dental appointment ko. Alanganin kasi yung oras ng appointment, 11AM. May sina-suggest na ipagawa sakin since na-chip nga yung ngipin ko nung kumakain ako ng popcorn. Buti hindi ngipin sa unahan. Crown yung gustong ipagawa sakin. Eh ang mahal nun! Yung estimate na binigay sakin nasa $1,100. Php 44,000! Di bale na! Pagtyatyagaan ko na lang na may tumutusok sa side ng dila ko. Ang pointy kase nung ngipin after may natanggal so tumutusok sa gilid ng dila ko. Sobrang hindi komportable. Feeling ko magkakasugat yung dila ko. Eh hindi daw pwedeng pasta lang gusto talaga nila crown. Tapos $1,100?! Di bale na talaga. Hahanap na lang ako ng ibang dentist na willing pasta-an o kaya paguwi kong Pinas dun ko na lang ipapagawa.
Sobrang nagmamasid ako kanina nung nasa labas ako kasi yung dental clinic, malapit lang sa office namin. Hihi. Baka biglang makasalubong ko si sungit-pero-minsan-friendly-pero-parang-fake-friendly-our-team-assistant Ryan. Ngayon ko lang naisip na medyo ang pangit pala nung job title nya na Team Assistant. Kung satin sa Pinas, Assistant Supervisor yun. Pero dito, Team Assistant ang tawag so parang assistant sya ng team. So parang assistant namin sya. Haha. Ang daming kakaiba talaga dito sa Canada.
Ang haba na ng post ko pero gusto ko lang idagdag na sobrang nakakatawa yung binabasa ko ngayon:
Favorite ko na si Ali Wong talaga. Sobrang walang pretentions sa katawan. Ang vulgar minsan ng humor nya pero okay pa din. Stand up comedian sya pero una ko syang napanood dun sa movie nya na Alway Be My Maybe. Nung nakita ko sya dun naisip ko, “Sino kaya tong artista na to at pumayag si Keanu Reeves na magpa-kiss sa kanya?” Hindi ko sya masyadong gusto dun sa movie. Sya ata yung nagsulat at nagproduce nung movie na yun. Pero nung napanood ko sya dun sa Netflix special nya na Hard Knock Wife, sobrang tawang tawang tawa talaga ako! As in sobra. Yung Netflix special ni Aziz Ansari ang dami ko nang tawa pero kay Ali Wong talaga extreme! Kahit hindi naman ako super maka-relate kasi puro mom and pregnancy jokes yung kanya, halakhak talaga ako.
So yun lang. 2 AM na pala. Ang aga ko kasing nakatulog kanina, 8 PM, tapos nagising ako ng 11 PM. Gigisingin ko na si Kenneth at nakatulog na sa salas panonood ng Mandalorian. Goodnights!
Gleniz da Menace 