Gleniz da Menace
Hinalungkat ko yung archives ko pero wala ako ni-isang November 1st na entry. Nakita ko kasi yung favorite artist ko na pinost nya yung Nov 1st journal entries nya through the years so gusto kong gayahin, pero yun nga, wala akong nakita. Gagawa na lang ako ngayon.
April 30 – May 4
Ito ang last installment sa aking PH 2022 series. At last matatapos ko na! And I made sure na organized para mabalikan ko ng maayos ang mga memories.
Papunta kaming Maynila ngayon kasi ninang sa kasal ang Mama at kami (Ate Beng2, Tricia at ako — the Boholers) ang mga PA ng Mama. Nag-stopover kami sa Mcdo para mag-lunch at nagulat ako na may ebi burger. Yung first and only time kong natikman ‘to ay nung pumunta kami sa HK ng Mama so na-excite akong i-try ulit kasi nalimutan ko na yung lasa.
April 24 – 29
Etong time na ‘to, meron na lang akong 10 days at magbaba-bye na muna ulit ako sa Pinas. Pero bago ako magba-bye, mauuna munang umalis ang mga taga UK. Kelan kaya namin uli sila makakasama 😢
April 23
Dito na kami lumabas ng resort. City tour ng konti tapos nag-river cruise. Hindi kami pumuntang Chocolate Hills. Sabi ng Mama ok lang naman daw kahit hindi namin puntahan.
April 16-20
Swimming day again. Days pala kasi overnight kami this time. Commercial muna sa Papa na paglabas ko ng kwarto nasa dining table nagvi-videoke mag-isa hehe.
Sa Agdangan naman kami nag-swimming. As usual, ang sasarap nanaman ng pagkain. At as usual, wala uli akong planong mag-swimming dahil tinatamad akong magbanlaw pagkatapos. Too much effort sakin ang maligo ng 2x a day kaya din siguro ako tinatamad.
So dun sa pinuntahan naming resort, merong mga floating cottages. Ganito yung itsura:
April 11-15
Excited akong magswimming kahit hindi naman ako magsi-swimming. Wala lang. Gusto ko lang tumambay by the beach/pool tapos kakain ng masarap pag nagutom na. Gusto ko lang yung summer vibes kasi sa Winnipeg snow pa rin ng snow that time.
Nakasalang na ang maduduming pinagkainan sa dishwasher at ang maduduming damit sa washing machine. Kumain na rin ako. Kaya ngayon.. Hello!
April 7-10
Unang araw, ang ganda ng gising ko. Sarap ng ulam eh.
Ilang araw na kong atat na atat magkwento dito. Ang dami kasing masasayang nangyari nung uwi ko ng Pinas. Lagi kong pinagpapabukas kasi alam kong matatagalan ako sa pagkikwento pero pakiramdam ko kailangan ko nang magsimula bago pa lumipas.
Unang una, ramdam ko na may nagbago. At sobrang wini-wish ko na sana permanente yung pagbabago na nangyari sakin. Or pwedeng nasa high pa ako ng bakasyon ko?
Ang kyut ng Mama’t Papa. Di baga’t uuwi nga ako sa April (tangina sana talaga di magkaproblema na maiden name pa din yung nakalagay sa passport ko), eh kausap ko ang Mama kaninang umaga tapos nabanggit nya na pinapaayos daw nila yung aircon. Kasi daw sabi ng Papa baka daw mainitan ako paguwi ko. Hahahahaha. Ang kyuttttt!
Gleniz da Menace