Gleniz da MenaceKanina ko pa sinasabi na magbabasa ako bago matulog (Before the Coffee Gets Cold by Toshikazu Kawaguchi) pero palipat-lipat lang ako sa Instagram, Messenger at TikTok. Tapos nag-detour pa ko dito sa WordPress. Magbabasa na talaga ko.
Coucou! Nous somme mardi et il est 8h30 du matin. Je me suis réveillé à 6h30 mais je me suis levé à 7h30. Je viens de lire un nouveau livre. Ça s’appelle ‘Everybody Writes’. Je veux to improve mon writing. Even si c’est seulement pour le blog.
Hi! It’s Tuesday and it’s 8:30 AM. I woke up at 6:30 AM but I got up at 7:30 AM. I just read a new book. It’s called ‘Everybody Writes’. I want to improve my writing. Even if it’s only for the blog.
Kahapon sa French class, may nakaklase akong yayamanin. Sure akong rich kid kasi student pa lang daw sya (fashion student) pero nung tinanong sya ni teacher kung nakapunta na syang Paris, 4x na raw.
Improving ang aming social life ni Kenneth. Di na kami couch potatoes (for now). Summer din kasi. Di masyadong nakakatamad lumabas. May pinuntahan kaming pinoy festival event, nag-attend kami ng birthday-an at pumunta kami sa parang level-up perya.
I am overstimulated right now. Kailangan ko ‘tong ilatag. Dapat talaga hindi muna ako tumitingin sa phone ko sa umaga.
Meron akong cubital tunnel syndrome. Joke hindi ko alam. Nag-self diagnose lang ako pero signs point to:
Update: Meron pala talaga as per my PT
Bakit kaya hindi pa ko inaantok. Ang aga kong nagising, hindi ako nag-nap, tapos 3AM na ngayon pero buhay pa yung diwa ko. Mga 5-10% pa lang yung antok ko.
Siguro dahil masyado akong nadadala sa mga ganaps sa Stranger Things. Ang galing pa din ng Duffer brothers. Super engrossed at interested pa rin ako sa mga nangyayari sa kanila both major and supporting characters. Kelangan ko pang mag-warm up dun sa bagong monster nung una pero ngayon nakasakay na ko. I am here for the ride. Roller coaster talaga yung emotions kahit episode 4 pa lang kami.
April 16-20
Swimming day again. Days pala kasi overnight kami this time. Commercial muna sa Papa na paglabas ko ng kwarto nasa dining table nagvi-videoke mag-isa hehe.
Sa Agdangan naman kami nag-swimming. As usual, ang sasarap nanaman ng pagkain. At as usual, wala uli akong planong mag-swimming dahil tinatamad akong magbanlaw pagkatapos. Too much effort sakin ang maligo ng 2x a day kaya din siguro ako tinatamad.
So dun sa pinuntahan naming resort, merong mga floating cottages. Ganito yung itsura:
Umuulan. Gumaganda talaga ang mood ko pag umuulan. Yun ay kung umuulan at hindi ko kailangang lumabas. Gusto ko lang syang pagmasdan through the windows.
Gleniz da Menace