Gleniz da MenaceTime to collect my thoughts and make a 2022 game plan. But first:
2021 REFLECTIONS
The year that I…
Explored A LOT of hobbies. Kaya naman little success lang ang na-achieve ko in terms of mastering a skill.
Aside from exploring hobbies, we also explored new places here in Manitoba.
This is also the year that I got serious about investing and finances in general.
What worked?
I’m back from 2020 Highlights (meron din akong 2017 Highlights)! Sarap lang talaga mag-reminisce. Also, credits to my IG stories. Hindi ko lahat ‘to maaalala kung hindi ako serial story sharer.
Also, I love my new doctor. Naiyak talaga ako sa sobrang tuwa.
Tapos nag-message uli sila later this year kasi gusto daw nilang i-feature yung art koooo. Still waiting for that. But I’m not getting my hopes up.
Parang ito yung year na sobrang dami kong na-explore. Wala masyadong focus pero mukang naging productive at makabuluhan pa din naman. Paalam 2021!
Bakit ang swerte ko? Hindi ako makapaniwala na meron akong MacBook Pro. Meron akong iPad Pro tapos parating na yung Apple Pencil? Tapos meron akong iPhone? Tapos meron akong Airpods?? Tapos padating din yung Apple Watch??? Paano ako napunta dito??
Hindi talaga ako makapaniwala. Ang saya ko ngayon pero ang saya din nung old self ko. Yung mga panahon na bago pa lang akong nagtatrabaho at wini-wish lang sa universe na sana magkaron ako ng mga ganitong bagay. Na kelan ko kayo ‘to mabibili? Anong ginawa ko bakit ako pinagbigyan?
Ang swerte ko talaga. Parang gusto kong sabihin dun sa 23-year old self ko na after 10 years, mabibili nya yung mga ilalagay nya sa wish list nya at mapapaupo na lang sya sa isang sulok at isusulat kung gano sya ka-amazed.
Ewan. Gusto kong magtatalon sa tuwa pero stunned pa rin ako. Si Kylie Jenner kaya nakaka-feel ng ganito. Or bored na sya sa pagiging billionaire. Kaya ayoko talagang maging billionaire eh (asa). Kasi nababawasan yung mga bagay na pwedeng magpasaya sayo. Kasi ang bilis mo lang syang nakukuha kaya nawawalan na ng meaning. Kaya yun ang goal ko sa buhay. Hindi ako magiging billionaire. Millionaire na lang.
🤣🤣🤣
At the beginning of this year, nag-set ako ng 2021 Game Plan. Gusto kong i-review kung anong mga na-accomplish ko at yung hindi. Yung format nung ginawa kong game plan ay “Do’s and Don’ts”. Eto yung mga do’s.
DO’s
Akala ko talaga malalagpasan ko ‘to. Kasi end ng January naka anim na libro ako agad. Middle of the year on track pa ko. Pagdating ng August, wala akong natapos. Tapos yung reading habit ko unti-unting nagc-crumble. Pero I made peace with it nung September. Kasi medyo nas-stress na ko non.
Overall, masaya at proud pa din ako na nakatapos ako ng 32 books this year. Kasi eto pa rin yung pinaka madaming libro na nabasa ko sa isang taon. So hindi dapat ako ma-disappoint. Happy pa rin ako dito kahit hindi ko sya na-achieve 😊
Outcome: Fell short at 32 books but still happy with it
Eto ang rason bakit hindi ko na-reach yung reading goal ko. Kasi sobrang na-consume na ko ng crypto news at paglalaro ng Axie starting nung middle of the year. Pero eto yung goal na akala ko hindi ko maa-achieve.
I’m happy to report na more than double dun sa goal yung na-invest namin. Initially sa stocks yung nasa isip ko pero sa crypto napunta almost lahat.
Outcome: Unexpectedly doubled the goal amount (pero counting yung in-invest namin sa Axie baka triple pa)
Natawa ko nung nakita ko ‘to. May natutunan naman akong bago pero putol. Mostly mga lumang pyesa ko pa din yung mga tinutugtog ko pero at least I think nag-improve naman ang piano playing ko compared nung wala pa kong sariling piano.
Outcome: I will try harder next year
Ano bang meaning ng basic French. Kung gagawan ko ng sariling meaning ang basic French, I would say na-accomplish ko ‘to. Lawl.
Outcome: Tres bien! 😆
I am also happy to report na hindi lang sa WWF kami nakapag-donate. Pero gusto ko ring i-try yung sinasabi ni Dany na adoption tapos hindi sya symbolic. Yung may tutulungan ka talagang specific animal. Magri-research ako about it.
Outcome: Good job! Sana mas madami pang matulungan next year.
Na-accomplish naman namin ‘to pero feeling ko may ii-improve pa. Special thanks kay Trix at Kris kasi sila yung masipag magyaya na pumunta kung saan-saan. Talagang home buddies kami pareho ni Kenneth. Pero kelangan lang talaga ng initial push kasi pag nasa labas na kami, super enjoy naman kami.
Outcome: Success!
Natawa nanaman ako. Ang hadlang din sa goal na ito ay yung pagiging involved ko masyado sa crypto at Axie. Actually almost 7 months na kong hiatus sa pagd-drawing. Pero few days ago nakapag-drawing ako out of tradition. I-post ko sya sa January 1st.
Hindi na rin masyadong active yung sticker shop ko kasi hindi ako nagre-restock. Inuubos ko na lang yung mga na-print ko dati. Undecided pa ko kung anong gagawin ko sa kanya. Distracted ako sa ibang bagay na importante din naman. May umo-order pa rin kahit hindi ako active which means may potential pa din talaga. Wala lang talaga ko sa focus ngayon.
Outcome: Unfortunately, it’s a fail
Hindi ko ma-quantify masyado pero parang na-achieve naman. Kasi na-maintain naman nila yung weight nila at bumili kami ng bagong toys kasi minsan madali silang maumay.
Outcome: I think it’s a yes
Madali lang naman ‘to.
Outcome: Hindi na ‘to mawawala sa do’s
Na-achieve din ‘to. Nag-cut back kami sa processed foods. Naka-ilang months din kaming walang tocino, bacon at corned beef (pero bumalik na ulit ☹️). Nag-increase din yung fiber intake ko. Nag-switch kami sa brown rice. Mas bumibili na ko ng prutas.
Pagdating sa sweets, hindi ko talaga mapigilan. Kulang talaga pag walang matamis. Pero ginagawa ko na lang minsan, pinipili ko yung healthier option.
Outcome: Success pero same dun sa kanina, may ii-improve pa
Outcome: Hahahays
DONT’s
Hindi to na-achieve pero isang beses lang ako namili ng damit this year. Two items lang ata pati yun.
Outcome: Fail but I’m still proud
Ang condition sa goal na ‘to ay pwede akong uminom kung bigay. Si Trix mahilig mamigay ng milk tea so yes nakainom ako during the first few months. Pero nung ika-5th month ko, bumigay na rin ako at bumili ng sarili kong milk tea hehe.
Outcome: Failz
Nakakatawa. But I was doing a great job nung first few months. Kaso nung nahumaling na nga ako sa crypto, imposibleng 2 hours lang yung screen time.
Chineck ko yung daily average ko this week: 4.5 hrs. I think it’s better than most people still?
Outcome: Triple fail
Hindi ko alam kung matutuwa ba ko na hindi ko na-achieve ‘to. Haha. Hindi ako bumili ng MacBook Pro pero bumili ako ng iPad Pro hihihi. Padating na bukas! Pero in fairness, ang dami kong binentang gadget this year. I sold my:
– Camera
– Wacom Cintiq
– AirPods 2 and AirPods Pro
– iPhone XS
Since marami-rami rin akong nabenta, hindi naman ako nag-shell out ng extra funds. Pwede na.
Outcome: Technically hindi ko na-achieve pero na-achieve ko naman yung purpose na hindi gumastos ng extra. So success?
Okay yun na yung last. Out of 15 goals, 8 yung success. More than half pwede na! Pwedeng pwede na. Happy ako. Kasi mababa lang naman yung expectations ko. Pero sana mas madami yung ma-achieve ko next year. Pagiisipan ko munang mabuti ang 2022 Game Plan ko.
Tuwing umaga pagkagising ko, lagi kong sinasabi sa sarili ko na, “Bukas ng umaaga lalabas ako ng mga 8AM tapos magiikot lang ako sa labas kahit mabilis lang.” Kasi feeling ko hindi man lang ako nasisinagan ng araw. Tapos pansin ko lagi akong lambot at tamad gumalaw. Low energy palagi kahit wala naman akong ginagawang nakakapagod. Kaya yun lagi ang dialogue ko sa umaga. Na mags-start ako bukas maglakad lakad. Pero kinabukasan, sasabihin ko ulit na bukas. Lagi na lang bukas tapos hindi natutuloy.
So kahapon, yun ulit ang sinabi ko. Maglalakad ako sa labas bukas ng umaaga. This time sinabi ko rin kay Kenneth. Nag-check ako ng weather bukas ng 8AM: -30, feels like -40. Tumawa si Kenneth. Alam na daw nya ang mangyayari. Pareho kami ng iniisip.
So kinabukasan (kaninang umaga) nagising ako ng past 8AM. Parang ine-evaluate ko yung sarili ko kung tototohanin ko na ba yung matagal ko nang balak. Siguro dahil gusto kong i-prove kay Kenneth na mali sya. Tsaka mabilis lang naman ako. Pero parang tanga lang kasi sa dinami-rami ng araw na gusto kong lumabas, pinili ko pa talaga yung araw na sobrang lamig na.
Bukas ulit?
Grabe. Wala lang kasi binasa ko yung Christmas posts ko nung 2017, 2019 at 2020. Iba-iba yung mood.
Nung Christmas of 2017 wala akong idea na last Pasko ko na pala yun sa Pinas. Tapos hindi ko pa super nasulit kasi pareho kami ni Kenneth na nagttrabaho sa Maynila at may pasok na sya ng Dec 26. Kaya kelangan namin lumuwas agad ng Dec 25 kasi traffic. Hays kung alam ko lang. Pero masaya pa din naman kasi ang dami kong nakasama. Yung theme ng Christmas 2017 is: bittersweet. Pero natawa ko dito:
Favorite kong kasama si Benson pag may videoke kasi pareho kaming pasikat. Baka ganun talaga pag nangarap kang maging famous singer pero hindi ka naman naging ganun so dinadaan mo na lang sa videoke.
Excerpt from Christmas 2017
Tapos wala akong post nung 2018. Feeling ko distracted pa ko kasi nakatira pa kami sa mga tito ko non. Feel pa yung holiday spirit kasi ang daming niluto nung tita ko tapos may Christmas tree and decorations. Pero wag ka. Pagdating ng Christmas 2019 ang theme ay: devastated. Sobrang lungkot ko pala talaga nung Pasko na yun. Tapos wala akong concept of time. Teary eyed ako after kong basahin.
Sana phase lang to. Hirap na hirap kasi akong humugot ng saya sa mga bagay na meron dito at meron ako ngayon. Lahat na lang naiisip ko yung mga wala.
Excerpt from Christmas 2019
Pero. Bumawi naman nung Christmas 2020. Ang saya ko non haha. Ang theme siguro ay: revitalized?
Hindi ako palabati hangga’t hindi ako binabati, pero that time ang dami kong binabati ng Merry Christmas. Feel na feel ko lang.
Excerpt from Christmas 2020
Ngayon namang 2021. Ang theme ay: neutral. Hehe. Hindi ako super lungkot pero wala din ako masyado sa mood mag-celebrate ng Pasko. Tinatanong ako ni Kenneth ano daw plano namin sa Pasko. Wala talaga akong masyadong thoughts about it. Sabi ko kumain na lang kami sa labas kaso nahirapan kaming maghanap ng makakainan.
Si Kenneth halata ko, gusto nyang magluto kami. Kaso naisip ko, ininvite naman kami ng tito ko sa bahay nila na maghapunan ng Christmas Eve. Hindi ba pwedeng yun na yun? For sure ang daming food dun. Tapos nag-book naman kami ng movie tickets ng Spider-man: No Way Home ng mismong Christmas day. Ok na ko dun.
Nung Pasko na sa Pinas, nakita ko nanaman yung mga pics ng pamilya ko na magkakasama. Kung noon pure bitterness yung nararamdaman ko, ngayon kaya ko nang maging masaya para sa kanila. Pero few minutes into browsing ng pictures nila sabi ko kay Kenneth, “Nakakaiyak naman.” So teary-eyed nanaman ako. Kaya hindi ko na rin tiningnan lahat ng pics.
Naalala ko last year nung ang theme ay revitalized, nagpapatugtog ako ng Christmas songs nung malapit nang mag-Pasko. Ngayon wala sa isip ko. Pero nung nakita ko nga yung mga pics nila na magkakasama, naligo ako after at napakanta na lang ako ng, “Diba’t kay ganda sa atin ng… Paskoooo… Naiiba ang pagdiriwang ditoooo…” “Ang Pasko ay kay sayaaaa… kung kayo’y kapiling naaaaa…” Hays. Yung next next uwi ko talaga, pipilitin kong makauwi ng Pasko at Bagong Taon.
Pero nung binihisan ko na ng Christmas costume yung mga pusa namin, dun nagpick up yung mood ko. Super cute nilaaa.
May pics din ako ni Almond at Whiskey.
Naisip ko naman hindi lang naman ako ang nalulungkot samin pag Pasko. Kasi nag-video call ako sa Mommy (lola) nung andun kami sa mga tito ko. Ayun sa kanya talaga ko nagmana.
3PM yung movie kaya naggayak na kami nung hapon. Halos puno din yung theatre. Ang ganda ng No Way Home. ANG GANDA. Sulit na sulit yung 2 hours. Balak ko next year ganto ulit. Nood ng movie. Parang eto na yung magiging tradition 🙂
Medyo naasar pa ko kay Kenneth kasi gusto kong mag-picture kami dun sa photo booth as Christmas souvenir namin. Tapos sya ang unenthusiastic nya. Di naman nya ayaw. Parang wala lang yung reaction nya. Kaso di na rin natuloy kasi wala kaming $5 na cash. Meron akong $10 pero hindi daw nagbibigay ng sukli yung machine.
Nung nakalabas na kami naisip ko, eh di bibili ako ng kahit ano para ma-break yung $10. Kaso paglingon namin “ang haba” na daw ng pila papasok. Tapos si Kenneth parang ayaw na tumuloy. Yung mahaba sa kanya eh limang tao. Kaya tinamad na talaga ko. Medyo nawala ako sa mood.
Tapos nung nasa sasakyan na kami, dinidistract ako ni Kenneth ng mga thoughts nya about dun sa movie. Alam nya kasing nagustuhan ko yung pinanood namin at alam nyang asar ako sa kanya. Tsss.
Anywayyy. Paguwi namin medyo lumipas na rin naman at naging successful yung pag-distract nya sakin kasi ang dami kong thoughts about dun sa movie. Wala naman akong choice kundi sa kanya i-share. At naisip ko mag-picture na lang kami ng mga kitties.
Ayun. Next year mag-eextra effort na ko. Kasi alam kong ma-FOMO nanaman ako sa mga pics nila next year kaya kelangan kong ma-distract at magkaron ng sarili naming thing.
Read more of this content when you subscribe today.
Pasko na sa Pinas kakainis. FOMO nanaman. Makaligo na nga lang.
Bago ako nag-start magsulat, chineck ko sa blog ko kung meron ba kong post nung previous birthdays ko. Nakita ko meron akong 29th at 32nd. Nung 29th birthday ko, yun pala yung last birthday ko sa Pinas. Tapos nagtaka ko bakit wala akong post for 30th at 31st. Tama yung hula ko kung bakit wala.
Bumawi ako sa birthday ko ngayon this year. Yung past two birthdays ko kasi hindi ganun ka-okey. Kasi nga wala dito yung family and friends ko. Pero ngayon siguro medyo naka-move on na ko kaya nakapag-celebrate ako ng maganda at masaya.
Excerpt from my 32nd Birthday Bop blog post
Parang ngayon pa lang pala ko nakaka-adjust kasi masaya din yung 33rd birthday ko. Hindi ako masyadong na-homesick. Plus hindi rin ako na-stress pagluluto. Kasi last year napagod kami sa festivities kasi nga ang dami masyadong handaan dahil parehong December ang birthdays namin. So ang plano this year, kain lang kami sa labas kung san namin gusto.
READ THIS BOOK IF…
QUICK AND TAMAD SUMMARY
Keiko is a 36 year-old Tokyo resident who works in a convenience store since she was 18. Masaya naman sya at wala syang balak na mag-quit kasi sobrang kuntento sya sa trabaho nya at sa buhay nya in general. Kaso andaming echosera na sobrang judgmental kasi sa age daw nyang yon, dapat daw may asawa at anak na sya. At dapat daw makahanap na sya ng ibang trabaho kasi minamaliit nila yung trabaho ni Keiko as a convenience store worker.
I would assume you already read the book so hindi na ko magta-try ikwento, pero gusto ko lang i-highlight yung mga moments na meron akong na-feel na strong emotions while reading the book like yung sobrang natawa ako or nagulat ako. Tapos may konting personal stories kung pano ko naka-relate.
At speaking of gulat, matiwasay lang akong nagbabasa kasi sinimulan nung author yung storya na bata pa si Keiko. So na-imagine ko naglalaro sila sa park with her playmates. Cutie cute cute. Tapos may nakita silang patay na ibon. Nung pinakita nya yung dead birdie, at nai-imagine ko pa yung enthusiasm nya, sabi nya sa nanay nya, “Let’s eat it!” At dun ko na-realize na kakaiba ‘tong si Keiko at kakaiba ‘tong librong binabasa ko.
Ang ganda ng gising ko ngayon. At ang ganda ng lighting dito sa apartment. Wait picturan ko.
Nung nagising ako ayoko pang bumangon. Tapos biglang nag-tiptoe si Walnut sa likod ko tapos minassage ako. Sarap 🥰
Kagabi sabi ko kay Kenneth bumalik na kaming Pilipinas. Baka mas magandang dun na lang kami. Feeling ko sanay na sya. Kasi parang hindi nya masyadong sineryoso yung sinabi ko. Tapos na-realize ko din na baka eto na talaga ang epekto ng December sakin. Tapos nababasa ko pa sa family group chat namin na may out of town sila. Nalawasan nanaman ako.
Hindi ko pa talaga siguro tanggap. At feeling ko hindi ko talaga matatanggap. Na malayo ako sa kanila at ang daming okasyon na hindi ako kasali. Na tamang tingin na lang ako sa pictures nilang magkakasama at masasaya. At ang worst pa, ako naman ang nagdesisyon na pumunta dito. So bakit ako nagrereklamo.
Wait wait. Nagsimula ako sa ang ganda ng gising ko tapos biglang eto nanaman ako sa pagra-rant ko about sa distance ko sa family. Tigil muna. Isipin ko na lang muna kung anong gagawin ko sa magandang araw na ito.
Magbabasa ako. Mag-eexercise ako bago maligo. Tatapusin ko yung book review ko ng Convenience Store Woman. Maglalaro ako ng AI. Baka manood ako ng k-drama. Ongoing na ang paglalaba so that’s good. Nakapag-yoga na rin ako. Gagawa ako ng bagong posters for the book club. Yun. May in-applyan nga pala kong Illustrator job. Ay wait wait wait!
Bakit hindi ko ‘to nakwento. Kinontak ako ng Procreate!! As in legit sila talaga yun kasi nag-DM sila sa IG ko tapos totoong account talaga nila kasi may verified badge.
Kahit nakita ko na yung badge, hindi pa rin ako makapaniwala. Feeling ko na-hack sila. Ang tagal ko nang hindi nagd-drawing so hindi ko alam bakit out of the blue nahanap nila ko at kinontak nila ako! Ako! Grabe yung validation na na-feel ko. Kaya bigla akong napaisip kung bibili ba ko ng iPad para mag-continue ulit kasi nga wasak yung screen ng iPad ko (thank you Walnut).
Yung home button tanggal na rin kaya nilagyan ko ng washi tape 😅 Naibenta ko naman yung Wacom ko so meron akong kaunting funds pero nanghihinayang pa rin ako. Tingnan natin.
So may in-applyan akong illustrator job pero malabo naman akong makuha dun. Lalo pa ngayon hindi naman ako active. Pero love ko kasi yung company kaya I took my shot. Ayun.
Gleniz da Menace