Categories
Insights Life Secrets

Is My Social Life on Life Support?

You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍

Minsan, pag kuntento naman akong nakatambay lang sa bahay, tapos excited ako sa mga plano kong gawin (either magsulat at magbasa lang naman yun, or manood ng TV or mag-chores), tapos makikita ko online yung mga tao na lumalabas with their family or friends, I feel this pang of anxiety. Pag nawi-witness ko sa social media yung ganun, parang napapa-question ako na, “Ganun din ba dapat ang social life ko?” And I think kaya medyo kakaiba yung impact nun sakin, kasi ilang beses ko nang na-encounter sa mga libro at podcasts na isa sa mga importanteng aspect daw ng well-being ay having a rich social life.

As an immigrant na ang family at close friends ay nasa iba-ibang parte ng mundo, in comparison sa mga nakikita ko online, it seems like my social life is lacking. I get confused. Is it a real lack, or just perceived lack? Kasi kung hindi naman ako nagbukas ng Instagram at hindi ko sila nakita, I would be perfectly content with my books and my cats’ fuzzy company. Ito yung dream ko simula nung highschool ako—I’m in my cozy home, peacefully reading books, bonus pa pag gloomy sa labas or umuulan. I’m finally living the dream! Pero pag nawi-witness ko sila na madaming ganaps, pumupunta yung isip ko sa well-being ko. Not even naiinggit na gusto kong lumabas din, naco-conscious ako na since hindi ako masyado mahilig lumabas, baka nakakasama sya sa health ko.

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.

Categories
Books Food Money Diaries Secrets

What I Spend in a Week | Coloured Book Covers

You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍

It’s time to go back to one of my regular monthly posts. Dahil kahit malungkot tayo, tuloy pa rin ang paggastos—parang mas magastos pa nga pag malungkot.

Before we go to the weekly breakdown, Best Buy and Bye-Bye of the week muna:

Best Buy

This book is so interesting

SOBRANG nag-eenjoy ako dito sa bago kong e-reader. Dahil alam nyo naman na mahilig akong mag-annotate ng books, annotating e-books is the next best thing. Tapos (finally!) may kulay na yung book covers ko. Ang unsatisfying pag nakikita ko yung black and white covers sa Kindle ko noon. Parang hindi binibigyan ng justice yung graphic designer.

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.

Categories
Family Insights Pals Secrets

Thursday Letter #9 | Expectation vs Reality

You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍

Pag meron akong mga kaibigan na nawalan ng mahal sa buhay, I will say my condolences, sincerely let them know that I’m just here, then give them space. Aantayin ko na lang silang mag-message ulit pag ready na silang makipag-interact sa outside world. Pakiramdam ko kasi yun yung kailangan nila. Ayokong mangulit, ayokong maka-bother, feeling ko pag chinat ko sila ng “Kamusta?” baka mainis lang sila at sabihin nila na, “Ano sa tingin mo?” Pero ngayon na nagkaron ako ng isang major loss sa pagkawala ng lola ko, in my case, mas na-aappreciate ko pala yung kinakamusta ako. Hindi ko pala kelangan ng madaming space. Kasi pag nagsolo lang ako with my grief, ang hirap nyang dalhin mag-isa.

On comforting someone experiencing grief:

I hope we can talk about the truth of the loss, not distract them from that. Because that is what’s going to help them.

The excuse of, “I don’t want to make them feel uncomfortable” but you’re actually making them feel uncomfortable by not speaking about what’s there in plain sight. Don’t be afraid to go to hard places.

— Lori Gottlieb | How to Deal with Difficult Emotions During Tough Times to Support Your Family and Friends Effectively, On Purpose podcast

Nagawa ko ‘to nung nawalan ng kapatid yung kaibigan ko. Siguro dahil sobrang close din namin kaya hindi mahirap sakin to “go to hard places” with her. Kahit few months after, or even years after she lost her younger brother, napaguusapan pa rin namin minsan yung pain at sadness nya. At ngayon na nawalan naman ako ng lola, ganun din sya sakin. Sabi ko sa kanya, kahit ang tagal ko nang pinaghahandaan ‘to at alam ko namang matanda na rin ang Mommy, never pa rin akong naging ready nung nangyari na. At yung pinakamasakit, hindi mo makokontrol yung way ng pagkawala nila. Kahit gano mo pa i-wish na sana hindi sila mahirapan, it’s really out of our hands. Na-comfort ako dun sa sinabi nyang, “Kahit alam naman natin na hiram lang ang buhay, ang hirap-hirap pa rin talaga.” Walang paghahanda ang sapat pag realidad na ang kaharap natin.

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.

Categories
Books Family Hobbies Secrets

Life Updates | Coping Mechanisms

You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍

1.

Nung nagkasakit ang Mama, thankful ako sa music ni Chappell Roan. Hindi dahil sa nakaka-relate ako sa mga kanta nya, sobrang ganda lang talaga nung ni-release nyang album. Nakaka-soothe (isa sa mga proof na may healing properties talaga ang music). Basta pag nakakapakinig ako ng music ni Chappell Roan, naaalala ko yung malungkot na moment na yun at kung pano ko sya kinaya.

Ngayong nawala naman ang Mommy, naaaliw akong makinig sa SB19 (thanks Kat sister). Tinatawanan ako ng mga pinsan ko na K-pop fans. Sabi pa ni Isabelle, hindi raw nya gusto kasi mga muka daw maaasim. Hahaha! Basta feeling ko nababaduyan sila sakin. Eh may pagkahilig naman talaga ko sa mga baduy (e.g. Aegis). Basta magaling, kahit baduy, na-aappreciate ko. As in kung may pagkakataon, a-attend talaga ko ng concert nila. Pupunta nga dito sa Calgary ang SB19, kaso nasa Pilipinas ako nun. Sayang.

I’m just extra grateful for music nowadays. It helps me function when it’s too overwhelming to move. Music carries the weight of the difficult emotions and transforms them into something more bearable.

Without music, life would be a mistake.

Nietzsche

2.

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.

Categories
Family Free Posts Life

Lulutang-Lutang

Nung nagsasalita ang mga kaibigan ng lola ko sa burol nya, nakakatuwang pakinggan yung kasiyahan na binigay nya sa ibang tao. Nakaka-proud na isa ako sa mga apo nya. Ang paulit-ulit na mga salita na nababanggit ay yung words na thoughtful at generous. Hindi ‘to yung basta mag-eenumerate ka lang ng positive words para may masabi lang. Yun na yun talaga ang character ng Mommy.

👵🏼👩🏻

Nung elementary ako, pag binibigyan nya ko ng pera pangmeryenda, pati kaibigan ko meron din. Kahit nasa ibang bansa na ko—may trabaho at may asawa na—one time nung umuwi ako, nagulat ako na may inaabot sya sakin na envelope. Sabi ko nyek, Mommy wag na. Ay sakin daw yun. Kasi hindi na raw ako nakakapag-Pasko at birthday sa Pilipinas kaya hindi na raw nya ko nareregaluhan. Basta hindi sya pumapayag na hindi ko tatanggapin. Nung binilang ko after, 20k! Sobrang dami pang example. Sya ang punong abala pagpapatahi ng costumes at gowns pag may activity ako sa school. Sya rin ang nag-udyok at nag-finance ng piano lessons ko. Isa sya sa number one na tumulong sa mga magulang ko para makapagtapos ako ng Nursing. Kahit yung pagaasikaso namin pagpunta ditong Canada, naka-assist pa rin sya.

Wala talaga kaming masabi. Sobra-sobra ang binigay nya sa aming lahat, na kahit anong attempt namin, hindi namin kayang matumbasan.

Continue reading “Lulutang-Lutang”
Categories
Family Free Posts Life

Sa Pelikula Lang Yun

Few days ago, may tinatapos akong post about something na medyo fun and light—kasi nga puro malulungkot lang yung nangyayari at ayokong yun na lang lagi ang topic ko. Pero ngayong wala na ang Mommy, pano ko pa yun matatapos? Kelan na kaya ulit ako makakapagsulat about something fun and light?

Hindi naman ako minu-minutong umiiyak. Kaya ko pa rin namang ngumiti at matawa. Kaya ko pang manood ng TV at maintindihan yung pinapanood ko. May mga times na wala akong ganang kumain, pero kumakain pa rin ako nonetheless. In short, kaya kong maging normal sa paningin ng ibang tao. Pero pagkatapos ng few seconds/minutes of distraction, ang Mommy agad ang sumusulpot sa isip ko. Mararamdaman ko ulit yung bigat. Actually, hindi naman sya nawawala. May mga bagay o tao lang na nagpapagaan nung bigat.

Continue reading “Sa Pelikula Lang Yun”
Categories
Life Secrets

Skincare Haul: Skin Cycling

You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍

I am back home at hanggang ngayon, I’m (expertly) avoiding thoughts about my grandma that’s going to make me breakdown. Nagtataka rin ako bakit hindi ako nagiiyak. Scary. Siguro dahil walang nangangamusta sakin at ayoko ring kamustahin ang sarili ko. Ang lagi lang naman tanong sakin ay, “Kamusta ang lola mo?” So naka-focus yung sagot ko sa kung anong nangyayari sa lola ko.

Gusto ko ring magsulat about something light naman. Ayoko namang every check nyo ng bagong post puro kalungkutan lang ang dala ko. Kaya ngayon, I will share kung ano yung obsession ko recently: skincare. Currently, ito yung mga products na actively kong ginagamit:

Bago ko sya isa-isahin, yes, aware ako na ang OA nya sa dami. Pero hindi ko naman sila ginagamit all at once. Some products I only use on specific days. At dun papasok yung skin cycling. It’s basically rotating skincare products so you can target different concerns without overloading your skin. For me na ang skin concerns ay large pores, signs of aging, and uneven skin texture, skin cycling caught my interest. Merong tatlong routines:

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.

Categories
Family Life Secrets

Saka na Muna

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.

Categories
Family Free Posts Happy Things Life Motherland

Happy Things #26 | Let the Light In

In dark moments, it’s important to welcome every bit of light that makes its way in.

ILY Mommy

More than two weeks na ang Mommy (lola sa Mama’s side) sa ospital. There were bad days, and not-so-bad days. Yung ibang kamaganak namin, ang madalas na tanong sa Mommy ay, “Uuwi na tayo?” kahit super unknown pa naman kung kelan talaga makakauwi ang Mommy. Feeling ko nakukulitan na ang Mommy kasi paulit-ulit na uuwi raw pero hindi naman nangyayare. Hindi nya pa kayang magsalita, pero sa mga times na nasa mood sya or may energy syang mag-respond, tumatango lang sya or umiiling. And if we’re lucky, she smiles 🥹

Tagal nyang nakapisil sa kamay ko 🤍
Continue reading “Happy Things #26 | Let the Light In”
Categories
Life Secrets

(Late) Thursday Letter #8 | Mommy

You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍

Bilis ng mga pangyayari. Shocked pa ko na nasa Pilipinas ako ngayon. Parang may mali. Kasi hindi pa naman talaga ako dapat uuwi. Sa July pa ang grand family reunion namin. Kaso may mga bagay talaga na hindi maiiwasan. Ilang taon ko na rin ‘tong pinaghahandaan kasi matanda na rin ang Mommy (lola ko, nanay ng Mama). May mga times na bigla na lang papasok sa isip ko, pano kung magkasakit ang Mommy ng malala? Dapat ready akong umuwi habang medyo okay pa sya, at kaya ko pa syang alagaan bago sya kunin ng universe. Ayokong uuwi lang ako kung kelan huli na. And with her current health status, kelangan ko na talagang umuwi.

Mommy is not just my lola, second nanay ko talaga sya. Sobrang spoiled naming magkakapatid sa kanya, lalo na nung kami-kami pa lang ang mga apo nila. Kaming dalwa ng Kuya ang kanilang unang apos ng Daddy. Unang apong lalake, unang apong babae. Strict sya at medyo mataray, pero sobrang maalaga at mapagbigay. Punong puno ang childhood memories ko with Mommy. Lagi nya kong kabuntot. Sorry muna sa Mama, pero mas ramdam ko yung presence nya nung bata pa ko. Yung pag inaayusan nya ko ng buhok, yung mga times na sya ang nagpapaligo sakin (which I hate kasi sobra syang magkuskos ng buhok ko), sya rin ang punong abala sa pagpapatahi ng damit ko pag may activity sa school, extra baon, pag-enroll sa piano classes, pagkuha ng Math tutor, sobrang involved nya sa lahat ng aspeto ng buhay ko. Since medyo bata ang Mama nung nabuntis sya samin, nado-dominate ng Mommy noon yung pagpapalaki samin. Kaya pag sinabi kong ang Mommy ang pangalwang ina namin, I say it in the most literal sense.

Subscribe to continue reading

Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.