So far, I’m doing a good job na hindi mag-scroll sa social media. Hindi ko alam kung kelan nagsimula basta bigla ko na lang ulit naisipan na burahin ang Instagram, Messenger at Facebook sa phone ko. Na-try ko na ‘to several times pero so far eto yung pinaka-successful. And yung amazing pa is, hindi ko sya nami-miss. Hindi ako hindi napapakali.
Burado yung mga apps sa phone ko pero nasa iPad ko sya. Pero ang maganda kasi sa iPad, malaki sya at mabigat. Hindi sya katulad ng phone na easy access. Tapos ang hirap pa mag-type sa iPad so nakakatamad gawin yung mga typical na ginagawa sa phone.
Pag nagch-check ako ng Instagram sa iPad, yun eh dahil gusto ko lang makita kung may bagong IG story or DM yung bunsong kapatid namin. Kasi kalimitan dun sya mahilig mag-chat hindi sa Messenger (ganun ata pag Gen Z) tapos gusto kong makita yung mga post nya kay Whiskey (pusa nila). As in yun lang ginagawa ko. Hindi na ko nagch-check ng feed at stories ng iba.
Sa rare occasion naman na mag-check ako ng FB, ganun din hindi rin ako nags-scroll ng feed ko. Check ko lang kung may importanteng notification tapos titingnan ko yung Memories para makapag-reminisce ng konti tapos yun na.
May healthier relationship na rin ako sa Messenger. Hindi katulad noon na maya’t maya yung pagcheck ko. Tapos yung mga My Day, yung sa mga kapatid at kamaganak ko lang yung tinitingnan ko. Yun eh pag trip ko lang maningin kasi minsan wala naman sa isip kong mag-check.
Wala akong strict rules simula nung dinelete ko yung mga apps na ‘to sa phone ko pero ganito yung nangyari. Nakaka-peaceful ng buhay. Hindi ako overstimulated tapos wala masyadong triggers. Nakakatuwa nga minsan kasi yung iba magse-send ng pictures ng baby or pet nila. Nakahalata ata sila na hindi na ko ma-social media. At least yung ganun mas special. Direct yung communication. At pinaalam ko na rin naman dati sa mga close friends ko na tawagan lang nila ko anytime since flexible naman yung oras ko.
Yung mas ginagamit ko ngayon eh Twitter at YouTube. Para lang maging updated sa latest crypto news. Minsan magt-tweet ako pag naisipan ko. Parang ngayon.
Yung pinaka amazing pala, I don’t feel like I’m missing out. Eto na ata talaga yung sinasabi nila na JOMO (joy of missing out).
I’m back to vlogging! Pero this time mukang legit. Yung mga nauna kasi parang joke time. Eto mukang matino na.
Grabe yung oras na ginugol ko pag-edit para makuha yung color grading (naks!) na gusto ko. Pero ang saya. Sobrang worth it. 3 days ako nag-edit ng paputol putol tapos nung 3rd day, 2AM na ko natapos. Nung parang satisfied na ko sa final product, ang saya saya ko. Gising pa din si Kenneth non tapos paulit ulit ako sa kanya na, “Worth it! Sobrang worth it!” Haha frustrated na kasi ako nung huli kasi ang daming pasikot sikot.
Disclaimer: hindi sya groundbreaking. Haha. Basta natuwa lang ako na medyo decent naman yung kinalabasan. Extra natuwa din ako nung tinanong ako ng kapatid ko at nung ibang friends ko kung ano daw gamit kong camera at mic. Eh yung phone ko lang ang gamit ko, iPhone 12 Mini to be exact. Ayun! Thank you kung papanoorin nyo 😄
As much as ayokong i-label ang sarili ko na procrastinator kasi hindi sya nakakatulong, madalas talaga ganun ang nangyayari. Or gagawin ko yung isang bagay ng full force for the first 3 days up to a week tapos biglang bababa yung enthusiasm. Alam ko na we have it in us to edit these traits (referencing Atomic Habits) and it’s up to us if we will continue to be like this or have enough willpower to change.
Kaya naman natutuwa ako dito sa binabasa ko ngayon. The title is The Willpower Instinct. Ang dami kong natutunan on how the human mind works in terms of giving in to temptations and gaining self control.
Walnut while I’m writing this blog post
May isang pinaka tumatak sakin which is to utilize our ability to remember what we really want. I always find myself craving sweets. All day everyday. Pero try to question daw if it’s what I really want. Gusto ko ba talaga ng ice cream ngayon or mas gusto kong mag-lose ng weight? Gusto ko ba talagang magspend ng time sa social media or matapos yung librong binabasa ko para mareach ko yung reading goal ko this year?
So siguro try to see the bigger picture and ask myself kung ano ba talaga yung gusto ko. Cookies or abs? 😅 Kasi kung ganun yung line of questioning, nagiging unappealing na yung mga temptations and short term wants. So isa siguro ‘tong magandang tool na gamitin pag naliligaw ako ng landas papunta sa ice cream at cookies at chichirya at kung ano ano pang tukso.
Nagkaron nanaman ako ng writing slump. Ang daming moments na gusto kong i-document pero laging hindi natutuloy. Minsan nalilimutan ko, minsan tinatamad ako. Pero siguro ang biggest thing na nangyari ay bigla na lang akong tinamad mag-drawing. Eh nag-resign ako para dito diba. Para magkaron ng more time mag-drawing at mag-improve para makahanap ng work/projects. Pero hindi ko alam. Masyado akong naaliw sa mga ibang bagay.
10,000 Steps
Since summer at suitable ang weather for walking, pag hindi kami tinatamad, naglalakad kami sa trail. Kahapon tinatamad talaga kong lumabas pero buti na lang may kailangan akong i-drop na order kaya napilitan ako. Si Kenneth tinatamad din pero nung nalaman nya na maglalakad ako whether sumama sya or hindi, napilitan na rin sya.
May nakita kaming stray cat. I named him/her Creamy.Gusto kong i-pet pero baka kalmutin ako. Baka maamoy nya sakin si Walnut at Cashew.
Pinilit ko din talaga yung sarili kong lumabas kasi alam kong hindi ko pagsisisihan once naglalakad na ko. Alam kong mag-eenjoy ako kasi makakakita ako ng ibang scenery, may rabbits, fresh air at mababanat ko man lang yung mga buto ko. Yung first step lang talaga yung mahirap. Kelangan mo talagang i-drag yung mga paa mo papalabas.
Tsaka effective yung nabasa ko na wag mo nang masyadong pagisipan. “Maglalakad ba ko? Sinisipag ba ko? Bukas na lang kaya?” Wag kang magspend ng time na magisip basta gawin mo na lang. And ilang beses na ‘to nangyari na pag andun ka na sa act of doing it, you will gain momentum. Tapos mahihirapan ka nang tumigil. Kelangan mo lang talagang lampasan yung first crucial step.
Sana ganito everyday 😂Every time we go for a walk, pagbalik namin dito namin sila nakikita 😻
Crypto Millionaire
Naniniwala talaga kami na magiging millionaire kami sa crypto. Haha ang crazy pakinggan. Pero ang basis nito ay hindi lang feeling. It’s mathematically possible. At based sa mga news about crypto, unti unti nang nangyayari yung mass adoption. Although nasa early stages pa lang, some institutions and small countries are already getting involved. At merong job posting ang Apple na naghahanap sila ng IT person na merong knowledge about cryptocurrencies. Basta madami pang bullish news. Kaya undeniable na talaga.
Abangers habang nakikinig kay Japanese Breakfast. Sobrang Ganda ng In Heaven!
2017 nagtry na kaming mag-invest sa crypto. Kaso yun yung time na na-reach nya yung all time high price tapos nagkaron ng correction. So nabili namin ng mataas then medyo bumagsak so nalugi yung investment namin. That time kasi nakiuso lang kami without any knowledge about sa purpose ng crypto.
Pero kung nagtiwala kami at hindi namin pinull out yung investment (naglagay kami ng mga 20k pesos), milyon na sana yung investment namin ngayon! Yung kakilala ko na kasabayan ko noon ganun yung nangyari. Hindi nya inalis. Tapos nung inopen nya yung account nya nung 2020, ayun milyon na. At ngayong nagbabalik loob na kami ulit sa crypto, hindi na talaga kami magbebenta. HODL na talaga 😂
Trying to learn chart patterns
Kung in 10 years at nagretire na si Kenneth (by that time 42 na kami), alam nyo na. Haha.
Chef Bumburumbum
Mga notable na niluto at binake ko these past few weeks:
Lemon Garlic ChickenPork katsudonLucky Me Pancit Canton inspired noodlesCharred corn saladChocolate chunk oatmeal cookieMexican cornCreamy tuna onigiri
Book Club
Consistent pa din ako sa pagbabasa ko although merong days na may nami-miss ako. Nung recent days kasi masyado akong preoccupied sa mga crypto news kaya nawawalan ako ng time and energy na magbasa. Pero ngayon na medyo nag-die down na yung crypto hype sa puso ko, feeling ko I can properly manage my time again.
Random quote of the week
Isa sa mga exciting news about books ay nag-join ako sa book club ni Jenn Im! Isa sya sa mga YT personalities that I adore kaya medyo na-star struck ako nung nag-join na sya dun sa Zoom call para i-discuss yung book of the month which is Crying in H Mart. Ang ganda nyaaa 😍 (ni Jenn Im pero maganda din yung book, 4 out of 5 stars).
Hindi ako masyado nagsalita pero ang ganda ni Jenn Im!!
Herb Mom
Ang bushy na nung mga herbs ko sobrang nakakatuwa. Hindi ko talaga inexpect na mabubuhay sila. First time ko kasing magalaga ng halaman. Kung ika-count yung succulents, second time pala. Pero eto kasi yung super nagseryoso ako. Bumili pa ako ng planters, potting soil, etc.
Lush basil
So far buhay na buhay naman sila. Gusto ko pa ngang dagdagan kasi naka-gain na ko ng confidence. Kung may backyard lang kami or balcony gusto kong magtanim pa ng mga gulay.
Cilantro, chives and thyme. Plus cat grass yung nasa left.
Randomness
Naggupit ako ng buhok. Actually tulong kami ni Kenneth. Akin yung sides, sya yung nagpantay sa likod.
BeforeAfter
Done with the first dose.
Mga old photos na sinend ng lola ko sa group chat namin.
Mama and meWow naging Reyna Elena pala ang Mama 😍
Random things na nakita namin sa paglalakad.
10 PMWhat mystery lurks behind this fenceCoolsDroping some orders
Kitty cuteness
One of his favorite tambayansMay nainggitTime for some grassTalo ka na sa hide and seek CashewAwww pretty WalnutReading buddy
Hindi ko inexpect na iiyakan ko ‘tong driving. Every after practice, gusto kong umiyak (twice yung totoong umiyak talaga ko). Frustrate na frustrate na kasi talaga ako kasi hindi ko sya magawa ng tama. Kung tumama man ako, hindi naman ako consistent. Pano na ko papasa?
Kahapon kasi nag-practice kami ulit at nilampasan ko nanaman yung stop sign (yung 4-way stop). Hindi ko alam bakit hindi ko napansin. Tapos ang daming comments nung tito ko sa pag-drive ko pero hindi ko naman minamasama kasi totoo. Nakaka-frustrate lang talaga kasi ginagawa ko naman yung best ko at naka-focus naman ako pero ang bulok ko pa din. Ang bulok ng coordination ko. Siguro oo expected naman, kasi nga baguhan pa lang ako. Pero eto yung mga moments na gusto mo nang umayaw at ang tumatakbo sa isip ko ay baka hindi ko talaga ‘to kaya.
Ang dami ko lang talagang feelings sa driving ngayon. Kasi ngayon na yung road test ko kaya extra hindi ako mapakali. Hay gusto ko nang matapos. Gusto ko nang mag fast forward sa 5 PM tapos malalaman ko na lang kung pasado or bagsak ba ko. Ayokong i-experience yung mismong road test, gusto ko na lang malaman yung result.
Hindi ako makapagisip ng maayos at hindi ko magawa yung mga gagawin ko dahil dito. Basta after nito, bagsak man o pasa, sobrang luluwag na yung pakiramdam ko. Pero sana naman pumasa na ko para wala na talaga kong iisipiiiiin. Kasi kung bagsak nanaman, prolonging the agony nanaman until mag road test ako uli.
Buti pa ‘to walang kaproble-problema
Ah pota tama na nga. Ayoko nang bigyan ng emphasis masyado ‘tong road test na ‘to. Gusto ko lang i-address yung current kong nararamdaman. Mukang nakatulong naman ang pagsusulat (as always).
Okay magbabasa na ko. Ang fitting pa nung binabasa ko, Anxious People. Pero feeling ko hindi ako ma-aanxious dito kasi funny yung book.
Orayt tingnan na lang natin mamaya. Mamayang 3:40 PM ang road test ko.
6:10 PM
So eto na nga. Bagsak nanaman ako 😂 Laughing emoji pero umiyak nanaman ako kanina. Hahaha. Kay Kenneth lang ako nakakaiyak pero pag iba yung kausap ko napipigilan ko. Pero pag kay Kenneth, bagsak lahat ng defenses. Ang bilis ko umiyak. Tsaka iyakin naman talaga ko di lang halata. Tapos chinat ko yung tito ko nangasar pa lalo.
Tanginang driving talaga ‘to. Hindi ko magawa gawa. Mas okay pa sakin hindi matanggap sa trabaho kasi may ibang companies naman or pwede akong mag-change ng career. Pero etong road test, dun at dun pa din ako babalik. Wala akong kawala.
Kaya din siguro extra extra yung frustration ko dito, kasi sa mga major happenings na na-experience ko, hindi ako bumabagsak. So hindi ako sanay sa ganitong feeling. Board exam, pasa. IELTS, pasa. Japan at Korean visa, approved. Application pa-Canada, approved. Kaya naman siguro ganito na lang yung iyak ko dahil lang dito sa road test na ‘to. Siguro it’s about time daw na makatikim naman ako ng sunod sunod na failure. Masyado na daw akong na-spoil ng universe.
Ang ganda ng ambience ngayon. Kasi kumukulog at umuulan. Basta ang sarap sa feeling. Ang sarap mag-chill at magbasa ng libro. Wait titingin lang ulit ako sa labas baka mawala yung feeling.
Hayyyyy ang sarap. Parang may nostalgic feels. Ngayon ko na-aappreciate yung pagka-sentimental ko. Minsan kasi nakakalungkot maging senti pero may mga ganitong moments na may ability sya na kaya ka nyang ibalik dun sa happy feelings. Feeling mo nata-transport ka sa nakaraan. Para syang super power. Nakaka-good vibes.
Pasira lang ‘tong si Kenneth kasi ang ingay. Naglalaro ulit ng COD. Alam nyo naman pag naglalaro puro murahan at sigawan. Kala mo naman nasa gyera talaga.
Nagiisip ako ng gagawin ngayon. Gawa muna akong to-do list.
Excited nga pala ko sa upcoming Apple Event. 2 days na lang! Kasi may possibility na bumili ako ng bagong iMac dahil nga hindi na maganda yung performance nitong laptop ko sa mga pinaggagawa ko. Eh mag-aaral pa ko ng animation so hindi nya talaga kakayanin. Parang sira na nga din yung bluetooth kasi ang gulong gamitin nung mouse tapos hindi na sya kumokonek sa speaker.
Pero wala talaga kong pambili. Yung naipon ko ay mga 1/4 pa lang nung total amount. Baka nga 1/5 pa. Pero pinagusapan namin ni Kenneth at ang gagawin namin ay uutangin muna namin sa travel fund namin. Kasi sa lagay ngayon parang hindi pa din naman namin magagamit yung travel fund. So yun. Tapos ibebenta ko na ‘tong laptop. Ewan ko lang kung magkano na lang ang value na ‘to. Maigi ding pandagdag.
Gutom na ko.
10:21 AM
Nasira na yung happy feels nairita ko kay Kenneth. Pero okay na. May rules na kami sa office. Bawal sya magingay pag nagaaral ako 😂
2:24 PM
Almost 4 hrs na pala ko nagddrawing. Yun talaga ang problema sakin hindi ko alam kung kelan titigil. Lagi kong plano na every 30 minutes maguunat ako pero nalilimutan ko lagi. Mapapatigil lang ako pag may sumasakit na sakin or nangingimi na yung muka ko.
Hindi ko alam kung pano ‘to tatapusin. Baka magsimula na lang ulit ako sa una.
3:31 PM
Nag-crave sa lechon belly rice bowl at quezo mais.
Nagsisi ako sa lechon belly sumakit yung ulo at batok ko. Never again (?).
5:47 PM
My drawing setup plus trying to re-color my sketch.
Gabi na pala akala ko 3 PM pa lang. Na-distract ako masyado paglalaro ng Cozy Grove at panonood ng The Avengers and Thor: The Dark World.
Pero eto, nanonood na uli ako ng class ni @rossdraws. In fairness ang sulit nung bayad kasi 2.5 hours yung lesson tapos real time sya nag-ddrawing so kita mo talaga yung process. Medyo nab-bore lang ako ng konti, at ang salarin ay yung attention span ko. Pero tina-try ko naman iimprove.
Ang saya makinig ng lesson kasi weekend. Walang pasok si Kenneth so medyo tahimik dito sa office. Pero minsan ang ingay pa din kasi naglalaro din sya ng COD for ilang hours.
I-close ko na muna yung Discord nadidistract ako.
9:36 PM
Nakakaaliw panoorin yung class. Kasi dalwa sila. Yung artist, si Ross, plus si Stella, the “student voice”. So ang ganda na merong student voice kasi sya yung nagtatanong habang nagpe-paint si Ross. Mga questions like, “How did you make this shadow?” or “What are you thinking while doing the sketch?” At ang galing nyang student voice kasi ang thorough nya. Lahat talaga tinatanong nya. Tapos may mga moments na nagkukulitan sila so natatawa ako. Parang hindi lang sya rigid na video tutorial, medyo pang podcast din kasi may mga chika moments.
10:14 PM
Done with the lesson! Hindi pa pala portraits yung pinagaaralan namin. Concept illustration from reference pala. Bukas ko na sisimulan yung assignment kasi pag sinimulan ko ngayon baka alas-tres ng madaling araw na ko makatulog.
11:49 PM
Just watched 2 productivity videos by 2 popular productivity YouTubers.
Parang lahat nung productivity tips na minention hindi ko fina-follow. Pero lahat na-try ko na, wala lang talagang nag-stick 😂 Parang napaisip tuloy ako baka kelangan ko pa ng konting structure. Bukas ko na pagiisipan ng matindi.
Nakaka-anxiety yung driving lesson ko mamaya. Hindi talaga ko nag-eenjoy mag-drive. Or bitter lang ako kasi hindi pa ko makapasa sa road test. Para ba syang isang bagay na matagal ko nang isinulat sa to-do list ko na gustong gusto ko na syang maalis sa list pero hinding hindi ko macheck-an. Gusto ko nang makapasa kasi gusto ko na syang matapos. Wala na kong pakealam dun sa perk na pwede na kong mag-drive at makalakad ng solo. Gusto ko na lang talaga sya matapos!!
For my smoothie bowl
Ang ingay dito sa apartment may ginagawa sa labas. Ang daming pukpok at drilling sounds. Hindi nakakatulong sa anxiety ko. Kaya naman, sobrang sakto yung recommended video ko sa YT kanina:
In fairness sobrang nakatulong 😂 Sya yung author ng The Subtle Art of Not Giving a F*ck. Hindi ko pa natatapos yung book nya. Pero buti naisipan nyang gumawa ng YT channel.
2:38 PM
Bakit nga kaya nakaka-comfort ang junk food pag stressed or bad mood. Kakatapos lang ng driving lesson namin tapos may mga sablay nanaman ako so medyo agitated pa rin ako hanggang ngayon. Nakakainis kasi hindi ako pwedeng magkamali kasi maaaksidente ako at pasahero ko. So ngayon eto ang kinakain ko.
Nakaka-feel better kahit hindi healthy. Eh kelan ba nangyari na pag stressed ka pagkatapos kakain ka ng salad or vegetable sticks? May tao bang ganun??
5:35 PM
Cozy Grove time
10:05 PM
Kakatapos ko lang sa Iron Man 2. Ang gandaaa. Medyo minadali nga lang yung ending. Parang bitin yung fight scenes kay Ivan Vanko nung huli. Next sa lineup is Thor. Baka bukas ko na panoorin magaaral muna ako. Nagsend na ng class package si @rossdraws! Yung Lesson 1.1 is about portraits. Weakness ko yun kaya excited ako matuto.
10:45 PM
Tagal magdownload nung class. Dahil jan, simulan ko na yung Thor hehe.
1 AM na no nakatulog kanina pero hindi ko pa rin natapos yung Captain America: The First Avenger.
Ang kapal pa rin ng snow. Mahihirapan nanaman akong magdrive bukas 😭
1:09 PM
Kelangan ko nang magbreak ang dami ko nang nagawa. Gutom na rin ako. Ipagpapatuloy ko na yung marathon ko ng Marvel movies.
Sobrang nagagandahan ako kay Peggy 😍
I super love her character and bagay na bagay sa kanya yung hairstyle nya.
2:21 PM
Enjoy na enjoy ako panonood kasi wala na ko halos maalala. Parang pinapanood ko sya for the first time.
2:44 PM
Huhu di natuloy date nila ni Peggy. Next na. Captain Marvel.
3:03 PM
Inaantok ako wala akong maintindihan. Ano ba ang Kree. Di ko alam kung nasang world sila. Google ko nga muna.
4:16 PM
Kasama ko na sin Kenneth manood ng Captain Marvel. Nag-eenjoy syang makinood. Pero break muna, tumawag ang Kuya. Aga gumising ng Kuya 5 AM pa lang dun. Nagkwento lang sya about sa quiz nya. Nagte-take sya ng Vet Med.
5:31 PM
Ganda ng Captain Marvel!!! Bakit nung time na lumabas yung movie sinasabi nila na parang hindi daw okay tapos ayaw nila kay Brie Larson. Okay kaya.
Gusto na ni Kenneth na matapos ko kasi gusto na rin nya panoorin yung WandaVision. Haha baka ilang linggo pa bago komatapos lahat. Okay, Iron Man naman next.
7:56 PM
Napaibig ako sa matamis. Nagbake ako ng brownies.
8:50 PM
Tapos na ko sa Iron Man. Nakaka-inlove si Tony Stark 😍
12:29 AM
Buti hindi ako na-tempt tapusin yung Iron Man 2. Nakapag-paint ako kahit papano.
Panggulo
In fairness natuwa ako sa gawa ko ngayon. Ayoko dapat isama yung sarili ko dun sa painting, balak ko yung vending machines lang. Pero mukang good decision kasi nagkaron ng focal point. Tsaka okay yung pagkaka-paint ko dun sa payong. Yun yung favorite part ko. Kasi ang ganda nung effect tapos hindi sya ganun kahirap i-achieve.
Gleniz da Menace 