- Na parang hindi na ko madaldal sa stories ko. Di na ko masyadong ma-caption. Phase lang ba ‘to o nagbago na ko? Hindi naman ako malungkot, nasa mood naman ako. Bakit kaya?
- Na ang takaw ko.
- Na nababawasan na yung pagka-involve ko sa drama ng ibang tao. Legit man o hindi legit yung drama. Which is nagugustuhan ko kasi masyadong affected ako dati to the point na nagiging overbearing na sa mental load ko. Na nalilimutan kong hindi ko nga pala yun problema. Inaangkin ko masyado. Ngayon, pakiramdam ko, sakto lang yung involvement ko. Ibig kong sabihin, nakakapagbigay pa din ako ng solicited advice, magaling pa din ang listening skills ko, pero hindi ko na dinadala yung worries hanggang maghapon or kinabukasan.
- Na hindi na masyadong maingay ang utak ko. Hindi na sya naliligaw masyado at kung saan saan napupunta.
- Na nahihirapan akong makaisip ng pang-lima para makumpleto ‘tong post ko. Gusto ko lang na lima sana. Ah. Napansin ko lang na hindi na ko tambay ng TikTok. Sa IG, diretso ako agad sa account na gusto kong tingnan. Di na ko nags-scroll kasi naman padami na ng padami yung ads at sponsored posts.
Category: Ramblings
Categories
Fake Twitter #3
Ang dami kong gustong bilhin pero pigil na pigil ako. Worth $50 (Php 2,000) yung gusto ko pero kailangan kong magpigil. Apat na notebooks at limang pens yung $50. Hindi naman sya importante kaya nagpipigil ako. Pero GUSTO KO TALAGA!! Ughhh.
UPDATE: I did it 💸
May pinapakinggan akong podcast at minention nung guest (artist sya) yung importance of keeping a sense of wonder. Dinescribe nya yung point sa buhay nya na umay na sya sa pagka-umay everytime kelangan nyang mag-grocery or mag-car wash siguro. Yung mga menial tasks. Mga should-haves natin sa buhay.
Categories
Fake Twitter #2
Watching an IG live and she said: “I’m in my 30s and I’m finally becoming who I wanted to be!” I resonated with that 🤍
Categories
Fake Twitter #1
Kanina ko pa sinasabi na magbabasa ako bago matulog (Before the Coffee Gets Cold by Toshikazu Kawaguchi) pero palipat-lipat lang ako sa Instagram, Messenger at TikTok. Tapos nag-detour pa ko dito sa WordPress. Magbabasa na talaga ko.
Categories
Sana May Blog ang Lahat ng Tao
Kahapon sa French class, may nakaklase akong yayamanin. Sure akong rich kid kasi student pa lang daw sya (fashion student) pero nung tinanong sya ni teacher kung nakapunta na syang Paris, 4x na raw.
I am overstimulated right now. Kailangan ko ‘tong ilatag. Dapat talaga hindi muna ako tumitingin sa phone ko sa umaga.
- Kinakati yung kamay ko na mag-doom scroll sa TikTok
- Gusto kong mag-take ng “Which Hogwarts house do you belong to?” quiz
- Lagi kong nalilimutan yung French word for “go to”
- Gusto kong panoorin yung Everything Everywhere All at Once as in NOW NA pero pinipigilan ko yung sarili ko kasi mas may importante pa kong gagawin
- Ang cute nung nakita kong plush toy sa IG. Parang gusto ko rin.
- Gusto ko na ulit gumawa ng meal plans pero iniisip ko pa lang yung paghahanap ng recipes, na dapat well thought out para hindi masayang yung mga ingredients, tinatamad na ko
- Ang dami ko pang pending blogs from my PH trip
- Hindi pa ko tapos sa isa kong commission
- Nasa Manila sila ngayon. FOMO nanaman.
- Lumabas na yung bagong season ng Peaky Blinders
- Gusto kong mag-start ng Patreon pero alam kong walang mag j-join
- Ang dami ko pang kailangang i-save na slides from our French classes
- Gusto ko nang mag-drawing pero hindi pa rin maganda ang lagay ng kamay ko
- Magluluto pa ko mamaya
- Nasa chapter 1 pa lang ako ng June book namin
- May book discussion kami bukas so kailangan kong gumising ng maaga
- Kanina pa nakapasak yung ear buds ko pero wala namang sounds
Bakit kaya hindi pa ko inaantok. Ang aga kong nagising, hindi ako nag-nap, tapos 3AM na ngayon pero buhay pa yung diwa ko. Mga 5-10% pa lang yung antok ko.
Siguro dahil masyado akong nadadala sa mga ganaps sa Stranger Things. Ang galing pa din ng Duffer brothers. Super engrossed at interested pa rin ako sa mga nangyayari sa kanila both major and supporting characters. Kelangan ko pang mag-warm up dun sa bagong monster nung una pero ngayon nakasakay na ko. I am here for the ride. Roller coaster talaga yung emotions kahit episode 4 pa lang kami.
Di ako masyadong mapakali. Parang ang dami kong kailangan isipin pero di ko maisip kung ano. Malapit na kasi akong umalis pauwi ng Pinas. 1 week na lang. Feeling ko ang dami ko pang nalilimutan. Iniisip ko yung mga dapat kong ibilin kay Kenneth. Kanina naturuan ko na sya kung pano diligan yung mga halaman ko. At least naka-install na yung pet cam, mababantayan ko sila. Ano pa ba.
Categories
“Ang Tanga Mo Nanaman”
Nakakatawa. Bigla kong naisip yung mga nabasa at narinig ko about meditation. Ang tinuturo kasi, kapag nagta-try ka raw mag-meditate at may pumasok na thought, wag mo raw pigilan yung thought. Hayaan mo lang daw pumasok at umalis. Tapos kausapin mo raw yung thoughts mo without judgment. Tapos ang sasabihin mo raw ay, “Hi thought. I see you thought. I acknowledge you chuchu” basta something na very formal at gentle.
Gleniz da Menace 