Subscribe to continue reading
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
Tag: pinas
You’re reading this because you’re a paid subscriber. Thank you! 🤍
Two weeks na ko dito sa Pilipinas at kakagaling ko lang sa sakit. Wala pa ko sa isang daang porsyentong lakas kasi medyo punga pa rin ako at may konting sakit ng ulo. Hindi pa rin maayos ang tulog ko. Nagigising pa rin ako ng 2AM then hindi na ko makakatulog ulit. Pati sa pagta-type ngayon hirapan ako kasi na-sprain ko yung daliri ko.
Halos kakagising ko lang at dito ako natulog sa in-laws ko. Everytime umuuwi ako na hindi ko kasama si Kenneth, I make sure na matulog dito ng ilang nights to spend time with my in-laws. Looking forward ako lagi na mag-stay dito kasi dito ako nakakabawi ng tulog. Parang ito ang aking mini spa retreat after ng mga sunod-sunod na activities with my family.
1.
Nung hinahatid pa lang ako ni Kenneth papunta sa airport, di ko talaga maramdaman yung excitement paguwi. Umiyak pa nga ako sa byahe. Hirapan pa rin akong i-accept na hindi ko makikita ang Mommy pagdating ko.
Kaming mga nasa abroad, halos sabay-sabay yung flight namin pauwi kaya medyo kagulo sa family group chat tungkol sa updates kung nasan na kami. At the same time, merong lungkot, kasi na-iimagine namin ang Mommy na nakikigulo sa sobrang excitement. Ito yung pinakahihintay nya. Na makumpleto ang mga anak nya. Pero hindi na nya naabutan.
Merong nag-message sa group chat ng, “Mommy andito na sila 😢” at “Ito ang matagal nang inaantay ng Mommy.” Hays lalo na kong naiyak.
2.
Subscribe to continue reading
Become a paid subscriber to get access to the rest of this post and other exclusive content.
In dark moments, it’s important to welcome every bit of light that makes its way in.
ILY Mommy
More than two weeks na ang Mommy (lola sa Mama’s side) sa ospital. There were bad days, and not-so-bad days. Yung ibang kamaganak namin, ang madalas na tanong sa Mommy ay, “Uuwi na tayo?” kahit super unknown pa naman kung kelan talaga makakauwi ang Mommy. Feeling ko nakukulitan na ang Mommy kasi paulit-ulit na uuwi raw pero hindi naman nangyayare. Hindi nya pa kayang magsalita, pero sa mga times na nasa mood sya or may energy syang mag-respond, tumatango lang sya or umiiling. And if we’re lucky, she smiles 🥹
Feb 10-14
DAY 6
Happy 60th Papa!
Few months ago, pinapapili ko ang Papa kung uuwi ako sa 60th birthday nya, or uuwi ako ng Pasko. Mahagad kasi masyado kung twice ako uuwi this year. Sabi nya Pasko na lang daw ako umuwi. Lahat kasi ng relatives namin na nasa abroad ay uuwi ng Pasko, so parang ang gustong sabihin ng Papa ay mas sulit kung Pasko ako uuwi.
After some weeks, tinatanong ko kung anong gusto nyang regalo. Ang sagot nya, “Gusto ko ay nandito ka.” Tina-try nyang sabihin in a joking manner pero alam kong he means it. Ang hindi nya alam, uuwi talaga ko sa birthday nya kasi hindi ko matiis na hindi umuwi huhuhu.
February 5-9
DAY 1
Old But New
Dumiretso kaming Glorietta pagkasundo nila sakin sa airport. Nung naglalakad na kami sa loob, it was pure nostalgia. Pagkakita ko sa Burger King, naalala ko yung isang date namin ni Kenneth na kakagaling lang namin sa away kaya bad mood pa rin ako. Nakita ko rin yung Mcdo, na lagi kong binibilhan ng chocolate cake na sobrang sarap. Pizza at lasagna ng Shakeys. Food court!! *buntong hininga habang nakapikit* Ang daming memories 🤍
April 11-15
DAY 5
Swimming time!
Excited akong magswimming kahit hindi naman ako magsi-swimming. Wala lang. Gusto ko lang tumambay by the beach/pool tapos kakain ng masarap pag nagutom na. Gusto ko lang yung summer vibes kasi sa Winnipeg snow pa rin ng snow that time.
April 7-10
DAY 1
My pamileeh
Unang araw, ang ganda ng gising ko. Sarap ng ulam eh.
Gleniz da Menace 